دانی که چرا اب فرات است گل الود/ شرمنده گی اش از لب عطشان

دانی که چرا اب فرات است گل الود/ شرمنده گی اش از لب عطشان حسین است
دانی که چرا چوب شود قسمت اتش /بی حرمتی اش بر لب و دندان حسین است
دانی که چرا کعبه حق گشته سیه پوش/ زیرا که خدا نیز عزا دار حسین است