شب سیزدهم ماه مبارک رمضان

شب سیزدهم ماه مبارک رمضان

اشعار مناجات با خدا
.
لطف بی حدّ کریمان قابل توضیح نیست
رغبتِ آنان به مهمان قابل توضیح نیست

با لباسی مندرس در میهمانیِ خدا
همنشینی پیش سلطان قابل توضیح نیست

وقتی از هرقطره دریای ندامت می چکد
گریه ی عبد پشیمان قابل توضیح نیست

با هزاران توبه و لطف خدای مهربان
کج روی در عهد و پیمان قابل توضیح نیست

معصیت هایی که کردم را تو میدانی و من
گفتنش بر این و بر آن قابل توضیح نیست

سینه ی غرق گناهم از دعا سودی نبرد
رویش گل در بیابان قابل توضیح نیست

در جوابِ عطر و بویی که زده زهرا به شهر
بی حیایی های تهران قابل توضیح نیست

آرزو ها حبس کرده بنده را با این حساب
نور در پایینِ زندان قابل توضیح نیست

من ضمانت نامه از مشهد برات آورده ام
لطفِ آقای خراسان قابل توضیح نیست

اینکه خاکم شد نجف به هیچ کس مربوط نیست
پاکیِ سگ در نمکدان قابل توضیح نیست

صبح قرآن خواندم و در فکر این رفتم که وای
کربلا ، سرنیزه ، قرآن، قابل توضیح نیست

روضه اش این سوی میدان گریه های زینب و
روضه اش آن سوی میدان قابل توضیح نیست

هرکه با هرچه به دستش داشت او را زجر داد
قتلِ صبرِ صیدِ بی جان قابل توضیح نیست

بانویی که بود عنانِ مَرکَبَش دستِ حسین
رفتنش با نیزه داران قابل توضیح نیست


#حاج_منصور_ارضی