خطبهنهج البلاغه

#خطبه۲۳۷نهج البلاغه:
تا نفس بالا می آید وزنده اید وتاپرونده باز است وباب توبه گشاده است کاری بکنید.وتاآنهایی که با خدا قهرند وبه اوپشت کرده اند دعوت میشوندوتاگنهکارامید به عفو وبخشش پروردگار دارد وقبل ازآنکه چراغ عمل خاموش گردد ومهلت به پایان رسد واجل فرارسدومدت به سرآید وباب توبه بسته شود وملایکه نامه اعمال رابالابرند.بنابراین بایستی انسان از عمرخودبرای خویش واز زنده بودن برای مرگ خودواز این دنیای فانی برای جهان باقی واز این محل گذربرای زندگی دایم قیامت توشه بردارد.