p3
چان: چقدر کوچولویی آخه...
همون لحظه در اتاق آروم باز شد و هیونجین سرش رو داخل آورد.
هیونجین: خوابه؟
چان: آره تازه خوابش برده.
هیونجین: چه ناز خوابیده
چند لحظه بعد فلیکس سونگمین و هان و جونگین هم وارد اتاق شدن.
هان: وای خدا نگاه کنین چقدر بامزه خوابیده
سونگمین: هیس بیدارش میکنی.
هان: من که چیزی نگفتم
جونگین: میشه خفه شید؟؟
فلیکس آروم کنار تخت نشست.
فلیکس: امروز ازم خواست باهاش بازی کنم...
چان: از منم خواست براش قصه بخونم.
هیونجین: از منم خواسته بود باهاش نقاشی بکشم.
همه چند لحظه ساکت شدن.
چان: ما هر روز بهش قول میدیم ولی خیلی وقتها نمیتونیم انجامش بدیم.
سونگمین: خب از فردا باید یه تغییری ایجاد کنیم.
هان: مثلاً فردا همه باهاش بازی کنیم؟
چان: اگه برنامههامون اجازه بده
لینو که تازه وارد اتاق شده بود دستهاش رو روی سینه جمع کرد.
لینو:میتونیم خودمون براش وقت خالی کنیم.
چان: حق با توئه.
صبح روز بعد | ساعت ۸:۳۰
یونا آروم چشمهاش رو باز کرد.
بعد با صدای آرومی گفت:
_ چان اوپا...
چان تکون نخورد.
یونا دوباره صداش کرد.
_ چان اوپااا...
چان چشمهاش رو باز کرد.
چان: هوم؟ صبح شده؟
یونا نشست و با تعجب نگاهش کرد.
_ تو اینجایی؟
چان لبخند زد.
چان: نه من روح چان اوپام...
یونا چند ثانیه فکر کرد.
_ روحها نباید اینجا باشن
چان زد زیر خنده و از روی مبل بلند شد.
چان: باشه خودمم
یونا دستهاش رو باز کرد.
_ بغلم کن.
چان بلندش کرد و محکم بغلش کرد یونا سرش رو روی شونهی چان گذاشت چان پیشونیاش رو بوسید.
چان: بربم صبحونهی خوشمزه با هم بخوریم.
یونا ناگهان سرش رو بلند کرد.
_ پنکیک؟
چان: پنکیک!
یونا: با کلی بلوبری؟؟
چان: با کلی بلوبری
یونا از خوشحالی دست زد.
☆آشپزخونه☆
چان و یونا وارد آشپزخونه شدن اما چیزی که دیدن واقعاً عجیب بود.
هان با پیشبند صورتی جلوی اجاق ایستاده بود و سعی میکرد پنکیک درست کنه.
سونگمین هم کنار دستش ایستاده بود و با خنده نگاهش میکرد
هان: من بهت میگم باید اینجوری برگردونیش
سونگمین: تو اول یاد بگیر نسوزونیش
همون لحظه پنکیک از دست هان پرید و افتاد روی زمین.
هان: ...
سونگمین: ...
چان: ...
جونگین: عامممم...
یونا با چشمهای گرد شده به پنکیک نگاه کرد.
بعد خیلی جدی گفت:
_ پنکیک فرار کرد
چان از خنده خم شد.
هان: هیاااا یونا پنکیکه منو مسخره کرد
جونگین: مسخره نکرد... رید بهت رسما..
یونا خندید و دست زد.
_ دوباره درست کن دوباره
سونگمین: نه عزیزم عموت دیگه آشپزی نمیکنه
هان: عمو؟ من داداششم
_ پس داداش سیبزمینی
هان: کی به این بچه این رو یاد داده؟
لینو: حقیقت تلخه قبول کن
هان: شماها چرا امروز همه علیه منین؟
بالاخره صبحونه آماده شد همه دور میز نشسته بودن و یونا روی صندلی مخصوص خودش نشسته بود. فلیکس براش پنکیک رو به تکههای کوچیک تقسیم کرد. یونا چند لقمه خورد و بعد رو به چان کرد.
_ اوپا؟
چان: جانم؟
_ امروز باهام بازی میکنی؟
چان: آره.
یونا: قول؟
چان: قول.
یونا رو به هیونجین کرد.
_ تو هم؟
هیونجین: منم
بعد به چانگبین نگاه کرد که چانگبین سر تکون داد... بعد به جونگین نکاه کرد
_ تو هم؟
جونگین: اوهوم
یونا خندید.
_ همهتون؟
چان: آره کوچولو امروز همهمون باهات بازی میکنیم.
یونا اروم لبخند زد
چندساعت بعد
یونا وسط اتاق نشسته بود
چان: خب قراره چی بازی کنیم؟
یونا دستش رو بالا برد.
_ خالهبازی
هان: من نمیام.
یونا لبهاش رو جمع کرد.
_ چرااا؟
هان: چون من خاله نمیشم
لینو: اتفاقاً تو خیلی به خالهها میای.
هان: لی مینهوووو
یونا خندید.
بالاخره همه قبول کردن.
چان نقش بابا رو گرفت فلیکس مامان شد چانگبین قرار شد آشپز باشه و هان هم خاله شد و هیونجین هم عمو شد و لینو هم و جونگین هم سبزی فروش و سونگمین هم نقش همسایه رو گرفت
_ بچهم گشنشه
چان: خب بهش غذا بده عزیزم.
یونا: منم گشنمه
فلیکس سریع یه ظرف اسباببازی جلوش گذاشت.
فلیکس: بفرمایید خانوم کوچولو
یونا یه تکه غذای خیالی برداشت و خورد.
_ بهبه
همه خندیدن
اما وسط بازی یونا ناگهان عروسکش رو کنار گذاشت و به چان نگاه کرد.
_ چان اوپا؟
چان: جانم؟
\_ میشه امشب نری؟
چان: دلت میخواد امشب همه خونه باشیم؟
_ آره... همهتون.
چان به بقیه نگاه کرد.
لینو: امشب برنامهای نداریم.
هیونجین: منم میمونم.
فلیکس: منم
چانگبین: منم هستم.
هان: منم
سونگمین: منم
جونگین: منم هستم
ادامه در پارت بعد خواهید دید🎼
انچه در پارت بعد خواهید دید::
یونا: من داورم
سونگمین:هان مشکلی داری؟
یونا: من با داداش چان
همون لحظه در اتاق آروم باز شد و هیونجین سرش رو داخل آورد.
هیونجین: خوابه؟
چان: آره تازه خوابش برده.
هیونجین: چه ناز خوابیده
چند لحظه بعد فلیکس سونگمین و هان و جونگین هم وارد اتاق شدن.
هان: وای خدا نگاه کنین چقدر بامزه خوابیده
سونگمین: هیس بیدارش میکنی.
هان: من که چیزی نگفتم
جونگین: میشه خفه شید؟؟
فلیکس آروم کنار تخت نشست.
فلیکس: امروز ازم خواست باهاش بازی کنم...
چان: از منم خواست براش قصه بخونم.
هیونجین: از منم خواسته بود باهاش نقاشی بکشم.
همه چند لحظه ساکت شدن.
چان: ما هر روز بهش قول میدیم ولی خیلی وقتها نمیتونیم انجامش بدیم.
سونگمین: خب از فردا باید یه تغییری ایجاد کنیم.
هان: مثلاً فردا همه باهاش بازی کنیم؟
چان: اگه برنامههامون اجازه بده
لینو که تازه وارد اتاق شده بود دستهاش رو روی سینه جمع کرد.
لینو:میتونیم خودمون براش وقت خالی کنیم.
چان: حق با توئه.
صبح روز بعد | ساعت ۸:۳۰
یونا آروم چشمهاش رو باز کرد.
بعد با صدای آرومی گفت:
_ چان اوپا...
چان تکون نخورد.
یونا دوباره صداش کرد.
_ چان اوپااا...
چان چشمهاش رو باز کرد.
چان: هوم؟ صبح شده؟
یونا نشست و با تعجب نگاهش کرد.
_ تو اینجایی؟
چان لبخند زد.
چان: نه من روح چان اوپام...
یونا چند ثانیه فکر کرد.
_ روحها نباید اینجا باشن
چان زد زیر خنده و از روی مبل بلند شد.
چان: باشه خودمم
یونا دستهاش رو باز کرد.
_ بغلم کن.
چان بلندش کرد و محکم بغلش کرد یونا سرش رو روی شونهی چان گذاشت چان پیشونیاش رو بوسید.
چان: بربم صبحونهی خوشمزه با هم بخوریم.
یونا ناگهان سرش رو بلند کرد.
_ پنکیک؟
چان: پنکیک!
یونا: با کلی بلوبری؟؟
چان: با کلی بلوبری
یونا از خوشحالی دست زد.
☆آشپزخونه☆
چان و یونا وارد آشپزخونه شدن اما چیزی که دیدن واقعاً عجیب بود.
هان با پیشبند صورتی جلوی اجاق ایستاده بود و سعی میکرد پنکیک درست کنه.
سونگمین هم کنار دستش ایستاده بود و با خنده نگاهش میکرد
هان: من بهت میگم باید اینجوری برگردونیش
سونگمین: تو اول یاد بگیر نسوزونیش
همون لحظه پنکیک از دست هان پرید و افتاد روی زمین.
هان: ...
سونگمین: ...
چان: ...
جونگین: عامممم...
یونا با چشمهای گرد شده به پنکیک نگاه کرد.
بعد خیلی جدی گفت:
_ پنکیک فرار کرد
چان از خنده خم شد.
هان: هیاااا یونا پنکیکه منو مسخره کرد
جونگین: مسخره نکرد... رید بهت رسما..
یونا خندید و دست زد.
_ دوباره درست کن دوباره
سونگمین: نه عزیزم عموت دیگه آشپزی نمیکنه
هان: عمو؟ من داداششم
_ پس داداش سیبزمینی
هان: کی به این بچه این رو یاد داده؟
لینو: حقیقت تلخه قبول کن
هان: شماها چرا امروز همه علیه منین؟
بالاخره صبحونه آماده شد همه دور میز نشسته بودن و یونا روی صندلی مخصوص خودش نشسته بود. فلیکس براش پنکیک رو به تکههای کوچیک تقسیم کرد. یونا چند لقمه خورد و بعد رو به چان کرد.
_ اوپا؟
چان: جانم؟
_ امروز باهام بازی میکنی؟
چان: آره.
یونا: قول؟
چان: قول.
یونا رو به هیونجین کرد.
_ تو هم؟
هیونجین: منم
بعد به چانگبین نگاه کرد که چانگبین سر تکون داد... بعد به جونگین نکاه کرد
_ تو هم؟
جونگین: اوهوم
یونا خندید.
_ همهتون؟
چان: آره کوچولو امروز همهمون باهات بازی میکنیم.
یونا اروم لبخند زد
چندساعت بعد
یونا وسط اتاق نشسته بود
چان: خب قراره چی بازی کنیم؟
یونا دستش رو بالا برد.
_ خالهبازی
هان: من نمیام.
یونا لبهاش رو جمع کرد.
_ چرااا؟
هان: چون من خاله نمیشم
لینو: اتفاقاً تو خیلی به خالهها میای.
هان: لی مینهوووو
یونا خندید.
بالاخره همه قبول کردن.
چان نقش بابا رو گرفت فلیکس مامان شد چانگبین قرار شد آشپز باشه و هان هم خاله شد و هیونجین هم عمو شد و لینو هم و جونگین هم سبزی فروش و سونگمین هم نقش همسایه رو گرفت
_ بچهم گشنشه
چان: خب بهش غذا بده عزیزم.
یونا: منم گشنمه
فلیکس سریع یه ظرف اسباببازی جلوش گذاشت.
فلیکس: بفرمایید خانوم کوچولو
یونا یه تکه غذای خیالی برداشت و خورد.
_ بهبه
همه خندیدن
اما وسط بازی یونا ناگهان عروسکش رو کنار گذاشت و به چان نگاه کرد.
_ چان اوپا؟
چان: جانم؟
\_ میشه امشب نری؟
چان: دلت میخواد امشب همه خونه باشیم؟
_ آره... همهتون.
چان به بقیه نگاه کرد.
لینو: امشب برنامهای نداریم.
هیونجین: منم میمونم.
فلیکس: منم
چانگبین: منم هستم.
هان: منم
سونگمین: منم
جونگین: منم هستم
ادامه در پارت بعد خواهید دید🎼
انچه در پارت بعد خواهید دید::
یونا: من داورم
سونگمین:هان مشکلی داری؟
یونا: من با داداش چان
- ۱۲۶
- ۰۱ آذر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط