بارالها....

بارالها....


در رجب فرمودی غبار گناه را با استغفار از خود بزدایم و در شعبان فرمودی با مناجات و صلوات لباسی نورانی و زیبا بر تن کنم تا چنان بر سفره میهمانی ات حاضر شوم که لایقت باشم و مایه مباهاتت.

اما.....


اما مولای من٬ در رجب کوتاهی کردم و در شعبان غفلت نمودم.

هم اکنون با گرد و غبار معصیت و گناه و لباس تیره و آلوده در مقابل ماه میهمانی ات ایستاده ام.


خود می دانم لایق نیستم ...

اما به رحمتت و میهمان پذیری ات امید بسته ام تا خودت در رمضان غبار گناه از وجودم بزدایی و لباسی نورانی در برم بپوشانی که تو ارحم الراحمین و غیاث المستغیثین هستی.

پس ای مولای من ٬ به حق محمد و آل محمد ( ص ) مرا از ضیافت بی نظیرت محروم مکن و از درگاهت مران.

آمین یا ارحم الراحمین.