بانوی ایرانی

بانوی ایرانی
ای زیبای غمگین
ای شاهدخت قصه ها
گریه نکن
دیگرکسی هوای بارانی رادوست ندارد
عشاق هم برای خود چتری مجزادارند
زیر باران قدم نمیزنند
برای نم ِ بارانی چندین بارانی میخرند!
بانوی من گریه نکن
برای هراشکت باید بسیار فرهاد کشت
بانوی من چرا یادت میرود
فقط یک قلب داریم
چرا یادت نیست
که قلبت را ازسینه به دست داری؟
بانوی من منتظر دستی نباش
اشکهایت را خودت پاک کن
فراوانی ِ خنجرست به دستها اعتمادی نیست
بانوی من لبخند بزن
و دوستت دارم را به راحتی باور نکن
این دیالوگی تکراریست
درسکانسهای شبیه به هم
اینجا ایرانست...هنرپیشگی آسانست
بانوی من
عشق به سراغت می آیداگرقسمتت باشد
دنبال عشق سرگردان نشو
بانو درکت میکنم تو شکسته ای
نه با سنگ ...بلکه با ترفند نیرنگ
اما من و تو مقصریم بانو
چشم بسته عاشق میشویم
وزمانی چشم باز میکنیم
که فصل گریه بر ردپای ِ معشوقست
بانو آرام باش
اینهمه طوفان زمستانیست
تو فقط بهاری ...هرگز فراموش نکن
تو یک شعر زیبایی
دوباره خودت رابنویس
آزاد بنویس
درگیر وزن و قافیه نباش
با هرخطی که خودت دوست داری
اجازه نده دفتری باشی برای دیکته ی معلمان ِبد
بانوی من میدانم که تنهایی سختست
اما به جهنم برود آن بی سرو پایی که
میخواهد تنهاترت کند.....
بانو عشق زیباست...منتظر بمان
منتظرچشمی که فقط ترا میبیند
فقط در خواب و بیداری
بوسه از لبهای تو میچیند
بانو آرام باش
خدای مهر همین حوالیست
قدر ِخودت را بدان
این روزها وعده ها پوشالیست
بانوی من ایرانی بمان
همان خاتونی که به راستی خاتون است ...