ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ (ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ (ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺨﻮﻧﯿﺪ )!!!
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺖ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﺬﺍﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﯿﮏ ﺗﺮﯾﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺍﺛﺮ ﻭﯾﻨﺴﻨﺖ ﻟﻮﭘﺰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻗﺮﻥ 18 ﻣﯽ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﻫﺨﺪﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮔﺰﻧﻔﻮﻥ ﻧﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﯼ
ﻫﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺷﻮﺵ ﻏﻨﺎﯾﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﮑﺶ
ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﺯﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﺷﻮﺵ ﺑﻪ
ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭﺷﻮﻫﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .
ﭼﻮﻥ ﻭﺻﻒ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺖ ﺻﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺷﻮﻫﺮﺩﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﺪﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺳﭙﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺑﺎﺯﺳﭙﺎﺭﻧﺪ .
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻻﺍﻗﻞ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻦ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﻋﻮﺽ ﺷﺪ !
ﺍﻣﺎ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ , ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﺸﻮﻡ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﭘﺲ
ﺑﺪﻫﻢ …
ﻧﺪﯾﻢ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﺍﺳﭗ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺷﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮐﺎﻡ ﺑﮕﯿﺮﺩ . ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺰ ﺁﺭﺍﺳﭗ
ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺁﺭﺍﺳﭗ ﻣﺮﺩ ﻧﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺭﻓﺖ ( ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﮐﻮﺭﻭﺵ ) ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻓﺮﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ …
ﺳﭙﺲ ﺁﺑﺮﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻭﻗﻊ ﺍﻃﻼﻉ ﺣﺎﺻﻞ ﯾﺎﻓﺖ. ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﯼ ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻻﺯﻡ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﺸﮑﺮ ﺍﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪ .
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ : >> ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﯼ … ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺣﻖ ﻣﺎ ﮐﺮﺩ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺣﻖ
ﺷﻨﺎﺱ ﺑﺒﯿﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﯿﺮ ﺍﻭ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭ ﺷﺪﻡ ﺍﻭ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭﻧﯿﺰ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺷﺮﻡ ﺁﻭﺭﯼ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩ . ﻣﺜﻞ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺯﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻢ … <<
ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺴﺪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ
ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻥ ﻭﺯﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻧﺪﯾﻤﺎﻥ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺪﻫﺪ . ﺷﯿﻮﻥ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﺪ ﻭ ﺗﻦ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﻟﺮﺯﻩ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ >>: ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎﻭﻓﺎ ﻭ ﺧﻮﺑﻢ ﻣﺎ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﯽ
… ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻓﺎﺗﺢ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﯽ <<
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻏﻔﻠﺖ ﻧﺪﯾﻤﻪ ﭼﺎﻗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺟﺴﺪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﺩ .
ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﻧﺪﯾﻤﻪ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﯾﻠﻮ ﺟﺴﺪ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻗﯽ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﺁﺭﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻤﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﭘﺴﺖ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﺪ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﺬﺍﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﯿﮏ ﺗﺮﯾﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺍﺛﺮ ﻭﯾﻨﺴﻨﺖ ﻟﻮﭘﺰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻗﺮﻥ 18 ﻣﯽ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﻫﺨﺪﺍ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﮔﺰﻧﻔﻮﻥ ﻧﻘﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﯼ
ﻫﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺷﻮﺵ ﻏﻨﺎﯾﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﮑﺶ
ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﺯﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﺷﻮﺵ ﺑﻪ
ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭﺷﻮﻫﺮ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .
ﭼﻮﻥ ﻭﺻﻒ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺖ ﺻﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺷﻮﻫﺮﺩﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﺪﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺳﭙﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﺯ ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﺖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺑﺎﺯﺳﭙﺎﺭﻧﺪ .
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﺎ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻻﺍﻗﻞ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻦ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻧﻈﺮﺕ ﻋﻮﺽ ﺷﺪ !
ﺍﻣﺎ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ , ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﺸﻮﻡ ﻭ ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﭘﺲ
ﺑﺪﻫﻢ …
ﻧﺪﯾﻢ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﺍﺳﭗ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺷﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮐﺎﻡ ﺑﮕﯿﺮﺩ . ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺍﺯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻧﯿﺰ ﺁﺭﺍﺳﭗ
ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺁﺭﺍﺳﭗ ﻣﺮﺩ ﻧﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺭﻓﺖ ( ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﮐﻮﺭﻭﺵ ) ﺗﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻓﺮﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ …
ﺳﭙﺲ ﺁﺑﺮﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻭﻗﻊ ﺍﻃﻼﻉ ﺣﺎﺻﻞ ﯾﺎﻓﺖ. ﭘﺲ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﯼ ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻻﺯﻡ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﺸﮑﺮ ﺍﻭ ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪ .
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ : >> ﻗﺴﻢ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﯼ … ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺣﻖ ﻣﺎ ﮐﺮﺩ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺣﻖ
ﺷﻨﺎﺱ ﺑﺒﯿﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﯿﺮ ﺍﻭ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭ ﺷﺪﻡ ﺍﻭ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭﻧﯿﺰ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺷﺮﻡ ﺁﻭﺭﯼ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩ . ﻣﺜﻞ
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺯﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻢ … <<
ﺧﻼﺻﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺁﺑﺮﺍﺩﺍﺗﺎﺱ ﮐﺸﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺴﺪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ
ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻥ ﻭﺯﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻪ ﻧﺪﯾﻤﺎﻥ ﭘﺎﻧﺘﻪ ﺁ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺪﻫﺪ . ﺷﯿﻮﻥ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﺪ ﻭ ﺗﻦ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﻟﺮﺯﻩ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ >>: ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎﻭﻓﺎ ﻭ ﺧﻮﺑﻢ ﻣﺎ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﻭ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﯽ
… ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻓﺎﺗﺢ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﯽ <<
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﭘﯽ ﻏﻔﻠﺖ ﻧﺪﯾﻤﻪ ﭼﺎﻗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺟﺴﺪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﺩ .
ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﻧﺪﯾﻤﻪ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﯾﻠﻮ ﺟﺴﺪ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻗﯽ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﺁﺭﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻤﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
- ۲۳.۹k
- ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط