غزلی شورانگیز از علامه گیلانی، مسعود نوروزی راهی

در زمین این دلم ندارد صبر
اختیاری نمانده در این جبر

به تماشای آسمان رفتم
روی ماه تو بود و غیرت ابر

تا نسیم سحر وساطت کرد
زد کنار ابر از من در قبر

شد قیامت ز گور زنده شدم
تا که دیدم تو را من بی‌صبر

شد بهشت ستارگان چشمم
که نترسم از این زمانه ببر

عشق تو آسمانی‌ام کرده
سوی تو راهی‌ام به گام ستبر

#ایران_توحیدی
#iran_tohid