ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ؛ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ

ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ ؛ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺩﻟﻢ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺩﻟﻢ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺑﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺳﺮﻡ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺷﺮ ﻭ ﺷﻮﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﮔﻮﯾﺎ ؛ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺍﺳﯿﺮ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﻓﺮﺟﺎﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﻋﺠﺐ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﭘﺮ ﺩﺭﺩﯾﺴﺖ ؛ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺷﺮﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﺭﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ
ﺷﻬﺎﺏ ﺳﻨﮕﯽ ؛ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ
ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺭﻗﺺ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﮒ ﺑﺎﺩ ﺍﺳﺖ ؛ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﻭﺭﻭﺩ ﻣﺮﺩ ﺑﯽ ﻗﺎﯾﻖ
ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ ؛ ﺁﺭﯼ
ﺩﻟﻢ ﺩﺭ ﺗﺎﺏ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻓﺮﺍﺭﯼ
ﻭ ﺧﺮﺳﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺍﻣﯿﺪﯼ
ﻧﮕﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺎﯾﺪ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﯾﮏ ﺩﻡ
ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪﺍﺯﯼ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﮕﻮ
ﺑﺮﺩﺍﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﺧﻮﻑ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻥ
ﺑﻪ ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ
ﺩﮔﺮ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﻗﺪ ﯾﮏ ﺣﯿﺎﻁ ﺍﺳﺖ
ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﺎﻧﯽ ﺑﺠﻨﮕﯽ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺑﻤﯿﺮﯼ
ﺩﻟﻢ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ