تاریخ کوتاه ایران و جهان - 673
تاریخ کوتاه ایران و جهان - 673
_____________________________________
در سال 473 ز. {زادروزی}(میلادی) ، «عمرو ابن قیس» ، که بتازگی در پی یک ارتشی‌براندازش (کودتا) ، در «پادشاهی غسسان پدفرازی (جنوبی)» ، به فرمانروائی رسیده بود ؛ به مهمانخوانی (دعوت) «لئوی یکم» (1) ، امپراتور «امپراتوری روم خاوری» (بیزانس) (2) ، به کنستانتینوپل ، پایتختِ این امپراتوری ، گذار (سفر) کرد (1) . یادآوری میشود که «پادشاهی غسسان» (3) ، در سال 453 زادروزی (میلادی) ، با درگذشت نوزدهمین پادشاه «پادشاهی غسسان» ، که «نعمان ابن حارث» (453-434) نام داشت ؛ قلمروی این پادشاهی ، میان سه پسر او ؛ «منذر ابن نعمان» (472-453) ، «عمرو ابن نعمان» (486-453) ، و «حجر ابن نعمان» (486-453) بخش (تقسیم) شده بود (4).
امپراتور «لئوی یکم» ، در کنستانتینوپل ، از «عمرو ابن قیس» به گرمی پذیرائی کرد ؛ و به سرافرازیِ او (به افتخار او) ، یک میهمانی شام برگزار کرد ، و در روز سپسین (بعد) ، او را با خود به نشست «همندیشاد (مجلس) سنا» برد ، و او را با ارجگذاری فراوان ، به سناتورها شناساند (معرفی کرد) (1) . برخی از سناتورها ، «چندخداپرست» بودن «عمرو ابن قیس» را پیش کشیدند ، ولی «لئوی یکم» بجای «عمرو ابن قیس» ، به سناتورها پاسخ داد که او بر آن است (قصد دارد) که خدایارگرا (مسیحی) بشود (1). «لئوی یکم» و برخی از سناتورها ، سپس پیشکش‌هائی (هدایائی) را به «عمرو ابن قیس» دادند . گویا پیشکش امپراتور «لئوی یکم» ، نگاره‌ای (تصویری) ارزشمند از «خدایار» (مسیح) ، و همچنین دادن دارایش (مالکیت) «آداک (جزیرهء) یوتابه» {تیرانِ امروزی} (5) ، به «پادشاهیِ غسسانِ پدفرازی (جنوبی)» بوده است (1) . در پایان این دیدار ، «عمرو ابن قیس» ، پیمان‌نامهء فرمانبریِ کشورش از «امپراتوری روم خاوری» (بیزانس) را دستینه (امضا) کرد (1).
«عمرو ابن قیس» ، پس از بازگشت از کنستانتینوپل ، برپایهء پیمان‌نامهء بالایادشده (فوق‌الذکر) ، «همایه‌رِس» (مالیات) گرفتن از کشتی‌های «نا رومی» (غیر رومی) گذرکننده از «تنگهء یوتابه» را آغاز کرد ؛ و پس از چندی ، پول فراوانی را از این راه بدست آورد ؛ و با این پول ، بسیاری از دشواری‌های (مشکلات) «غسسان پدفرازی (جنوبی)» را از میان برداشت.
گویا در همین گذار (سفر) به کنستانتینوپل ، «عمرو ابن قیس» خدایارگرا (مسیحی) شد و دینشاخهء (مذهب) «سه‌بن‌‌تک‌سرشت‌گرا» (مونوفیزیست) را پذیرفت (1) . گرچه درست‌تر بود که مینوشتم : «گویا در همین گذار (سفر) به کنستانتینوپل ، «عمرو ابن قیس» پیروِ دین خدایارگرائی ساختگی (مسیحیت جعلی) (6) شد».
در پایان ، برای چندمین بار ، یادآوری میکنم که «یمنی تبارها» ، «عرب» نیستند ؛ و تا پیش از قلمروگستری بزرگ «عرب‌ها» در سال های 632 تا 650 زادروزی (میلادی) ، دارای «زبان و دب (خط)» پیشرفته و ویژهء خودشان بوده‌اند ؛ ولی پس از «عرب‌زبان» شدن «یمنی تبارها» ، همهء نامهای «یمنی» ، به نامهای «عربی» دگرش یافتند (تبدیل شدند) . پس اگر می بینید که پادشاهان «یمن باستان» دارای نامهای «عربی» هستند ، دچار سردرگمی نشوید.
(1) نوشتارهء (مقالهء) ویکی‌پدیای انگلیسی ، با سرنام (عنوان) زیر را با گوگل بیابید:
Leo_I_(emperor)
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine_Empire
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Ghassanids
(4) https://wisgoon.com/pin/36904797
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Tiran_Island
(6) https://wisgoon.com/pin/35839788
_____________________________________
در سال 473 ز. {زادروزی}(میلادی) ، «عمرو ابن قیس» ، که بتازگی در پی یک ارتشی‌براندازش (کودتا) ، در «پادشاهی غسسان پدفرازی (جنوبی)» ، به فرمانروائی رسیده بود ؛ به مهمانخوانی (دعوت) «لئوی یکم» (1) ، امپراتور «امپراتوری روم خاوری» (بیزانس) (2) ، به کنستانتینوپل ، پایتختِ این امپراتوری ، گذار (سفر) کرد (1) . یادآوری میشود که «پادشاهی غسسان» (3) ، در سال 453 زادروزی (میلادی) ، با درگذشت نوزدهمین پادشاه «پادشاهی غسسان» ، که «نعمان ابن حارث» (453-434) نام داشت ؛ قلمروی این پادشاهی ، میان سه پسر او ؛ «منذر ابن نعمان» (472-453) ، «عمرو ابن نعمان» (486-453) ، و «حجر ابن نعمان» (486-453) بخش (تقسیم) شده بود (4).
امپراتور «لئوی یکم» ، در کنستانتینوپل ، از «عمرو ابن قیس» به گرمی پذیرائی کرد ؛ و به سرافرازیِ او (به افتخار او) ، یک میهمانی شام برگزار کرد ، و در روز سپسین (بعد) ، او را با خود به نشست «همندیشاد (مجلس) سنا» برد ، و او را با ارجگذاری فراوان ، به سناتورها شناساند (معرفی کرد) (1) . برخی از سناتورها ، «چندخداپرست» بودن «عمرو ابن قیس» را پیش کشیدند ، ولی «لئوی یکم» بجای «عمرو ابن قیس» ، به سناتورها پاسخ داد که او بر آن است (قصد دارد) که خدایارگرا (مسیحی) بشود (1). «لئوی یکم» و برخی از سناتورها ، سپس پیشکش‌هائی (هدایائی) را به «عمرو ابن قیس» دادند . گویا پیشکش امپراتور «لئوی یکم» ، نگاره‌ای (تصویری) ارزشمند از «خدایار» (مسیح) ، و همچنین دادن دارایش (مالکیت) «آداک (جزیرهء) یوتابه» {تیرانِ امروزی} (5) ، به «پادشاهیِ غسسانِ پدفرازی (جنوبی)» بوده است (1) . در پایان این دیدار ، «عمرو ابن قیس» ، پیمان‌نامهء فرمانبریِ کشورش از «امپراتوری روم خاوری» (بیزانس) را دستینه (امضا) کرد (1).
«عمرو ابن قیس» ، پس از بازگشت از کنستانتینوپل ، برپایهء پیمان‌نامهء بالایادشده (فوق‌الذکر) ، «همایه‌رِس» (مالیات) گرفتن از کشتی‌های «نا رومی» (غیر رومی) گذرکننده از «تنگهء یوتابه» را آغاز کرد ؛ و پس از چندی ، پول فراوانی را از این راه بدست آورد ؛ و با این پول ، بسیاری از دشواری‌های (مشکلات) «غسسان پدفرازی (جنوبی)» را از میان برداشت.
گویا در همین گذار (سفر) به کنستانتینوپل ، «عمرو ابن قیس» خدایارگرا (مسیحی) شد و دینشاخهء (مذهب) «سه‌بن‌‌تک‌سرشت‌گرا» (مونوفیزیست) را پذیرفت (1) . گرچه درست‌تر بود که مینوشتم : «گویا در همین گذار (سفر) به کنستانتینوپل ، «عمرو ابن قیس» پیروِ دین خدایارگرائی ساختگی (مسیحیت جعلی) (6) شد».
در پایان ، برای چندمین بار ، یادآوری میکنم که «یمنی تبارها» ، «عرب» نیستند ؛ و تا پیش از قلمروگستری بزرگ «عرب‌ها» در سال های 632 تا 650 زادروزی (میلادی) ، دارای «زبان و دب (خط)» پیشرفته و ویژهء خودشان بوده‌اند ؛ ولی پس از «عرب‌زبان» شدن «یمنی تبارها» ، همهء نامهای «یمنی» ، به نامهای «عربی» دگرش یافتند (تبدیل شدند) . پس اگر می بینید که پادشاهان «یمن باستان» دارای نامهای «عربی» هستند ، دچار سردرگمی نشوید.
(1) نوشتارهء (مقالهء) ویکی‌پدیای انگلیسی ، با سرنام (عنوان) زیر را با گوگل بیابید:
Leo_I_(emperor)
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine_Empire
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Ghassanids
(4) https://wisgoon.com/pin/36904797
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Tiran_Island
(6) https://wisgoon.com/pin/35839788
- ۱.۷k
- ۱۶ اسفند ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
