تاج از فرق ِ فلک برداشتن

تاج از فرق ِ فلک برداشتن
جاودان آن تاج بر سر داشتن
‌
در بهشت ِ آرزو ره یافتن
هر نفس شهدی به ساغر داشتن
‌
روز، در انواع ِ نعمت ها و ناز،
شب بُتی چون ماه در بر داشتن
‌
صبح از بام جهان چون آفتاب،
روی ِ گیتی را منوّر داشتن
‌
شامگه، چون ماه ِ رویا آفرین،
ناز بر افلاک و اختر داشتن!
‌
چون صبا «در مزرعِ سبز ِ فلک»
بال در بال ِ کبوتر داشتن
‌
حشمت و جاه ِ سلیمان یافتن،
شوکت و فَـرِّ سکندر داشتن.
‌
تا ابد در اوج ِ قدرت زیستن
مُلک ِ هستی را مسخّر داشتن؛
‌
بر تو ارزانی، که ما را خوش‌تر است
لذّت ِ یک لحظه: مادر داشتن.
‌‌
#فریدون_مشیری