برخیز كه می‌رود زمستان *

برخیز كه می‌رود زمستان *
*بگشای در سرای بستان
نارنج و بنفشه بر طبق نه *
*منقل بگذار در شبستان
وین پرده بگوی تا به یك بار *
*زحمت ببرد ز پیش ایوان
برخیز كه باد صبح نوروز *
*در باغچه می‌كند گل افشان
خاموشی بلبلان مشتاق *
*در موسم گل ندارد امكان
آواز دهل نهان نماند *
*در زیر گلیم و عشق پنهان
بوی گل بامداد نوروز *
*و آواز خوش هزاردستان
بس جامه فروختست و دستار *
*بس خانه كه سوختست و دكان
ما را سر دوست بر كنارست *
*آنك سر دشمنان و سندان
چشمی كه به دوست بركند دوست *
*بر هم ننهد ز تیرباران
#سعدی چو به میوه می‌رسد دست *
*سهلست جفای بوستانبان