اي که دائم به جهان منتظر منتظري

اي که دائم به جهان منتظر منتظري
گيري از مردم دانا ز ظهورش خبري

روز و شب ذکر زبان تو بود يا مهدي
در فراقش غم دل داري و اشک بصري

فرض کن، حضرت مهدي به تو ظاهر گردد
بر در خانه و يا بر سر کوي و گذري

ظاهرت هست چناني که خجالت نکشي
باطنت هست پسنديده ي صاحب نظري؟

ديده اي هست تو را قابل ديدار امام
مي تواني تو به خورشيد جمالش نگري؟

خانه ات لايق او هست که مهمان گردد؟
لقمه ات در خور او هست که نزدش ببري؟

پول بي شبهه و سالم ز همه دارائيت
داري آنقدر که يک هديه برايش بخري؟

گر بپرسد ثمرت چيست تو از طول حيات
داري از بهر ارائه سند مختصري؟

ور بپرسد عملت چيست ز بگذشتن عمر
در عملکرد تو باشد عمل معتبري؟

برده اي نان و غذا بهر مساکين يک شب
يا تو داري ز يتيمان و فقيران خبري؟

در پي امر به معروف و نهي از منکر
بوده اي بهر محبان ولايت سپري؟

هيچ گه داشته اي بهر ظهور حضرت
ناله نيمه شب و ذکر دعاي سحري؟

آن چنان هست که افسرده و غمگين نشوي
گر بگيرد " سِمت تو" بدهد بر دگري؟

داري آمادگي آنکه اگر حضرت خواست
از سر مال جهان بهر خدا در گذري؟

واقفي از عمل خويش تو بيش از دگران
مي توان گفت تو را شيعه اثني عشري ؟

گر از اين جمله که گفتم همه را دارايي
خوش به حال تو که خود ساخته و منتظري

ور از اين گفته تو را هست قصوري بيگي
توبه کن بلکه ز محبوب بيابي اثري



العفو...العفو...العفو یا غریب الزمان