ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺷﺐ

ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺷﺐ
ﺳﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺣﺴﺮﺕ ﺗﺴﺖ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺳﺠﺪﻩ ﯼ ﮐﻔﺮ ﺁﻟﻮﺩﻡ
ﯾﺎﺩﺕ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺷﺴﺖ
ﭼﺸﻤﺖ ﺍﻓﺴﻮﻧﮕﺮ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﯿﺎﺯ
ﺭﻗﺼﺖ ﺍﺣﯿﺎﮔﺮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻫﺎﺳﺖ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﭘﺮ ﮔﺸﺘﻪ ﺯ ﺁﻩ
ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻋﻠﺖ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﻫﺎﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﯼ ﺁﻏﻮﺷﺖ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﭘﯽ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺧﻮﺍﻫﺸﻬﺎﯾﻢ
ﻭ ﭼﻨﯿﻦ ﺩﺍﻧﻪ ﯼ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺧﻮﺩ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻦ ﻭ ﭼﺎﻟﺸﻬﺎﯾﻢ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ
ﺑﮕﺸﺎ ﭼﺸﻢ ﺧﻤﺎﺭ ﺁﻟﻮﺩﺕ
ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺳﻮﺯﺍﻧﻢ ﻣﻦ
ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﻓﺮﺳﻮﺩﺕ
ﻭﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﺯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺗﻮ ﺟﻮﺷﯿﺪﺳﺖ
ﮐﺎﺵ ﯾﮑﺪﻡ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺁﯾﯽ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺭﻭﯾﯿﺪﺳت