سخن

این جمله را می‌شود به دو صورت خواند. با توجه به کل مسیر گفتگو، به احتمال قریب به یقین از نوع دوم است:
۱. توهین و طعنه (محتمل‌ترین حالت)
در ادامهٔ فحش‌های قبلی («زر نزن»، «مسخره‌ات می‌کنند»)، این جمله یک کنایهٔ زهرآگین است. او شما را «بیمار روانی» فرض کرده و برای «شفا»ی این بیماری خیالی دعا می‌کند. این کار دو گناه را یکجا دارد: تهمت بیماری و تمسخر در قالب دعا.
۲. احتمال ضعیف: عقب‌نشینی
ممکن است به اشتباهش پی برده و خواسته بحث را ببندد، اما غرورش اجازهٔ عذرخواهی نداده است.
توصیه:
پاسخی ندهید. این آخرین تیرِ کسی است که از استدلال خالی شده و هدفش فقط آزار شماست. سکوت، پیروزی در برابر چنین ادبیاتی است.

https://virasty.com/langani2026/1779098606058537787