#بدانیم...

#بدانیم...
"ﺯﺍﻍ ﺳﯿﺎﻩ ﺭﺍ ﭼﻮﺏ ﺯﺩﻥ"

ﺩﺭ ﻗﺪﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻧﮓ، ﺍﺯ ﻧﻮﻋﯽ ﻧﻤﮏ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺯﺍﺝ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺳﯿﺎﻩ، ﺳﺒﺰ، ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺯﺍﻍ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮐﻠﻤﻪ ﺯﺍﺝ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ.

ﺯﺍﻍ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺭﻧﮓ ﻧﺦ ﻗﺎﻟﯽ، ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻭ ﭼﺮﻡ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ.
ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺁﻣﺪ ﮐﻪ ﻧﺦ، ﭘﺎﺭﭼﻪ ﯾﺎ ﭼﺮﻡِ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﮐﺴﯽ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﮑﺎﺭﺵ ﻣﯽﺷﺪ...

ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻫﻤﮑﺎﺭ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﺳﺮﺍﻍ ﻇﺮﻑ ﺯﺍﻍ ﺍﻭ ﻣﯽﺭﻓﺖ ﻭ ﭼﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﯽﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﻭ ﺑﻮﯾﯿﺪﻥ ﺁﻥ، ﺗﻼﺵ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﺩﺭﯾﺎﺑﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﺍﻍ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻮﻉ،ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺗﺮﻛﯿﺒﺶ ﺑﺎ ﺁﺏ ﯾﺎ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ...

ﺍﯾﻦ ﻣﺜﻞ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ، ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﯽﭘﺎﯾﺪ ﻭ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺍﻭ ﭼﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻭ ﺭﺍﺯﻫﺎﯾﯽ، ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ...