بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
و از این رو،گام اول همان اعلام مواضع است. باید مشخص شود که مواضع ما، نسبت به توحید، معاد، قرآن، ولایت، امامت، دشمنان از کفار، مشرکین،منافقین، اهل دنیا، مسلمانان نادان و شمشیر کشیده به روی امام وخلاصه اسلام یزیدی و اخلاق شمری چیست؟ تا اگر صحیح و درست و در خط امام و ولایت بود، در صف کربلاییان جای بگیریم.
زیارت عاشورا، سراسر اعلام مواضع است. به جز سلام اول به ایشان، هیچ سخنی از امام علیه‌ السلام در این زیارت وجود ندارد. همه سخن از من و مواضع من است. اگر دقت کنیم، می‌بینیم که همه سخن از انّی و منّی و سایر ضمایر مَن است.
إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ
اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ
و تمامی فرازهایش، از سلام ها که اظهار اسلام و تسلیم است، تا لعن ها که همه اظهار دشمن‌شناسی و برائت از آنان است، تا دعاها که همه مسئلت توفیق برای خونخواهی در رکاب امام حی و ناطق، حضرت مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف است، همه و همه اعلام مواضع، شخص زیارت کننده‌ امام حسین علیه السلام،در کربلا وروز عاشوراست.
پس، با زیارت عاشورا، به امام حسین علیه السلام، اعلام مواضع کنیم و دائم در خود و مواضع‌مان در تمامی شئون زندگی دقت کنیم که آیا آن چه می‌گوییم، هستیم؟، اگر نیستیم، مشکل کجاهاست که باید اصلاح شود. مبادا فقط شعار ظاهری در طی یک مدتی کوتاه باشد. و دقت کنیم که تمامی مواضع خود را با موازین مطروحه در این زیارت، موزون نماییم.(پایان)