From Hatred to My Love
part²
دو سال گذشت؛ دو سالی که برای ات، کشآمدنِ یک تونلِ بیانتها و تاریک بود.
در عمارت باشکوهِ تهیونگ، او نه یک مهمان، که یک «سایهی محکوم» بود.
تهیونگ، مردی که نامش لرزه بر اندامِ شهر میانداخت، با ات چنان سرد برخورد میکرد که گویی او تنها یک شیء دکوری در گوشهی سالن است.
کلماتش تیغِ تیزِ یک خنجر بود و نگاهش، تهی از هرگونه عاطفه، تنها حقارت را در وجودِ ات تزریق میکرد.
یک شب تهیونگ با همان لحنِ برندهاش گفت: «تو فقط یک ابزارِ بازی هستی، ات. یادت نرود که برای چه در این قصر نفس میکشی.»
ا/ت در سکوتِ سنگینِ اتاق، با چشمانی که از خشم و اندوه میسوخت، به پنجرههای بارانخورده خیره میشد.
اما در میانِ این نفرتِ سوزان، رازی در اعماقِ قلبش جوانه میزد؛ کششی ممنوعه و وحشتناک به سمتِ همان مردی که زندگیاش را ویران کرده بود.
«کیتی»، نامزدِ انتخابیِ مادرِ تهیونگ، همچون ماری در میانِ گلها میخزید؛ با لبخندی که شیرینیِ ملاس داشت و قلبی که از زهر آگین بود.
کیتی میدانست چطور با یک نگاهِ گذرا، ارزشِ ات را به هیچ تبدیل کند. اما آن شب، وقتی باران با خشم به شیشههای قصر میکوبید، تمامِ دیوارهای دفاعیِ قصر فرو ریخت.
ات در کتابخانهی تاریک، در محاصرهی کتابهای قدیمی، اجازه داد بغضِ دو سالهاش بشکند.
ناگهان، سنگینیِ حضورِ کسی را پشتِ سرش حس کرد. گرمای بدنِ تهیونگ و بویِ تندِ باران و تنهایی.
تهیونگ به آرامی دستهایِ زبر و قدرتمندش را روی شانههای لرزانِ ات گذاشت.
صدایش این بار خشن نبود، لرزشی از یک دردِ عمیق در آن نهفته بود: «چرا... چرا اینقدر از من فراری هستی؟»
ات با فریادی که گلویش را خراشید، به سمتش چرخید: «چون تو از من متنفری! تو مرا فقط به عنوانِ یک طعمه برای قمار میخواستی... تو هرگز مرا ندیدی!»
در آن لحظهی انفجاری، نگاهها در هم گره خورد. یخِ میانشان با گرمایِ یک حقیقتِ تلخ ذوب شد...
.
.
.
The end..
لایک:60
کامنت:50
بازنشر:15
ܥܝܟܿࡐߊܢܚࡅ߳ࡅ࡙☆
(واقعا خیلیییی ممنونمممم بابت حمایت های تک تکتون ... واقعا انرژی میگیرم از داشتنتون!🥹🫶🏻✨💗)
حمایت میکنید عروسکا؟
دو سال گذشت؛ دو سالی که برای ات، کشآمدنِ یک تونلِ بیانتها و تاریک بود.
در عمارت باشکوهِ تهیونگ، او نه یک مهمان، که یک «سایهی محکوم» بود.
تهیونگ، مردی که نامش لرزه بر اندامِ شهر میانداخت، با ات چنان سرد برخورد میکرد که گویی او تنها یک شیء دکوری در گوشهی سالن است.
کلماتش تیغِ تیزِ یک خنجر بود و نگاهش، تهی از هرگونه عاطفه، تنها حقارت را در وجودِ ات تزریق میکرد.
یک شب تهیونگ با همان لحنِ برندهاش گفت: «تو فقط یک ابزارِ بازی هستی، ات. یادت نرود که برای چه در این قصر نفس میکشی.»
ا/ت در سکوتِ سنگینِ اتاق، با چشمانی که از خشم و اندوه میسوخت، به پنجرههای بارانخورده خیره میشد.
اما در میانِ این نفرتِ سوزان، رازی در اعماقِ قلبش جوانه میزد؛ کششی ممنوعه و وحشتناک به سمتِ همان مردی که زندگیاش را ویران کرده بود.
«کیتی»، نامزدِ انتخابیِ مادرِ تهیونگ، همچون ماری در میانِ گلها میخزید؛ با لبخندی که شیرینیِ ملاس داشت و قلبی که از زهر آگین بود.
کیتی میدانست چطور با یک نگاهِ گذرا، ارزشِ ات را به هیچ تبدیل کند. اما آن شب، وقتی باران با خشم به شیشههای قصر میکوبید، تمامِ دیوارهای دفاعیِ قصر فرو ریخت.
ات در کتابخانهی تاریک، در محاصرهی کتابهای قدیمی، اجازه داد بغضِ دو سالهاش بشکند.
ناگهان، سنگینیِ حضورِ کسی را پشتِ سرش حس کرد. گرمای بدنِ تهیونگ و بویِ تندِ باران و تنهایی.
تهیونگ به آرامی دستهایِ زبر و قدرتمندش را روی شانههای لرزانِ ات گذاشت.
صدایش این بار خشن نبود، لرزشی از یک دردِ عمیق در آن نهفته بود: «چرا... چرا اینقدر از من فراری هستی؟»
ات با فریادی که گلویش را خراشید، به سمتش چرخید: «چون تو از من متنفری! تو مرا فقط به عنوانِ یک طعمه برای قمار میخواستی... تو هرگز مرا ندیدی!»
در آن لحظهی انفجاری، نگاهها در هم گره خورد. یخِ میانشان با گرمایِ یک حقیقتِ تلخ ذوب شد...
.
.
.
The end..
لایک:60
کامنت:50
بازنشر:15
ܥܝܟܿࡐߊܢܚࡅ߳ࡅ࡙☆
(واقعا خیلیییی ممنونمممم بابت حمایت های تک تکتون ... واقعا انرژی میگیرم از داشتنتون!🥹🫶🏻✨💗)
حمایت میکنید عروسکا؟
- ۲۵.۴k
- ۰۴ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط