پیشینه موسیقی پاپ (۲) .....

پیشینه موسیقی پاپ (۲) .....
در دهه ی سبز 90، به دنبال فروپاشی نظام کمونیستی – سوسیالیستی اتحاد جماهیر شوروی و دیگر کشورهای اروپایی بلوک شرق ، برخی سودجویان که به دنبال کامیابی مالی بودند، از تصنیف های عاشقانه و افسانه ای با عنوان pop ballad، به شیوه ای به شدت سطحی و سرهم بندی سود جستند. آنان با دور هم گرد آوردن گروهی از پسران و دختران جوان زیبا ، گیرا و خوش صدا، دوره ای را پدید آوردند که می توان آن را « عصر گروه های پسر یا دختر » نام داد. از میان این گروه ها که شتابان به فراز رسیده و با شتابی افزون تر از میان می رفتند، میتوان به گروه های انگلیسی Take That، West life و Spice girls و گروه های آمریکایی New kids on the block و Back street boys اشاره کرد. اما این گروه ها با همه ی نام آوری شان، تنها دستاوردشان سطحی کردن ترانه های عاشقانه بود.
در سال های آغازین هزاره ی سوم میلادی، گروه های پاپ / راک با ترانه هایی ساده به وجود آمد که Coldplay و Embrace از آن جمله اند. در سال های پس از سال 2000، پهنه ی موسیقی پاپ با درهم تنیده شدن سبک های گوناگون گسترده تر شده است. با این وجود، در طی چند سال اخیر، موسیقی راک در به چنگ آوردن محبوبیت نزد توده ی مردم کامیاب تر بوده است. آیا این سبب امکاناتی که اینترنت در دسترسی آسان و ارزان به موسیقی فراهم کرده است، نیست؟ با این وجود، فروش آلبوم های موسیقی – از همه ی سبک های موسیقی - در سال 2005 افزایش یافته و خواننده/ترانه سرایان و گروه های راک نمودارهای فروش را به تسخیر خود درآوردند. هر چند این یک واقعیت است که دست کم در جهان نخست، اینترنت سبب شده است که هنرمندان عرصه ی موسیقی بیشتر از فروش آلبوم ها، بر روی درآمد اجراهای زنده حساب کنند. این روزها، گروههای راک و رپ از جایگاه ویژه ای در فستیوال ها و تورهای موسیقی برخوردار هستند در پرداختن به موسیقی مردم پسند گیتی ، بی گمان باید به نام هایی همچون الویس پریسلی ، کلیف ریچارد ، بیتل ها ، کویین ، پینک فلوید ، آبا ، بانی ام ، خولیو ، التون جان ، مایکل جکسون ، مدونا و ... ، بسیار بیش از این و به گونه ای مفصل و جداگانه پرداخت که به دلیل کمبود جا ، آن را به هنگامه ای دیگر واگذار می کنم