و آنان [= فرعونیان‌] را پیشوایانی قرار دادیم که به آتش (د

و آنان [= فرعونیان‌] را پیشوایانی قرار دادیم که به آتش (دوزخ) دعوت می‌کنند؛ و روز رستاخیز یاری نخواهند شد
(سوره مبارکه قصص، آیه ۴۱)
تفسیر:
بعد از آن مى افزاید: ما آن‌ها را امامان و پیشوایانى قرار دادیم، که دعوت به دوزخ مى کنند. و روز قیامت، هیچ کس به یارى آن‌ها نمى آید! (وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَى النّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لایُنْصَرُونَ)
این تعبیر، براى بعضى از مفسران مشکلى ایجاد کرده، که چگونه ممکن است خداوند کسانى را پیشوایان باطل قرار دهد؟ کار او دعوت به خیر و مبعوث ساختن امامان و پیشوایان حق است، نه باطل.
ولى، این مطلب پیچیده اى نیست، زیرا اولاً: آن‌ها سردسته دوزخیانند و هنگامى که گروه هایی از دوزخیان به سوى آتش حرکت مى کنند، آن‌ها پیشاپیش آنان در حرکتند، همان گونه که در این جهان، ائمه ضلال بودند، در آنجا نیز پیشوایان دوزخند، که آن جهان تجسم بزرگى است از این جهان.
ثانیاً: ائمه ضلال بودن، در حقیقت، نتیجه اعمال خود آن‌ها است و مى دانیم تأثیر هر سبب، به فرمان خدا است. آن‌ها خطى را پیش گرفتند که به امامت گمراهان منتهى مى شد، این وضع آن‌ها در رستاخیز است
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۴۱ سوره‌ مبارکه قصص)