با تو بودن را دوست دارم

با تو بودن را دوست دارم
تو میدانی بی تو ماندن را مرگ میدانم باز هم

تو میدانی برایت قصه میگویم

برایت شعر میخوانم و این بهانه ای عاشقانه است

تو میدانی در نگاه سردی ،در طنین صدای لرزانی

موج تمنائی نهفته است

تو میدانی روزها از پی هم میگذرند

ناله ای میشنوم صدای ِخواهش ِعاشق قلبیست

تو میدانی و گهگُداری این اندیشهء سنگین

از ذهن من میگذرد

آن چیست که تو آن را نمیدانی؟

تو میدانی آری آری ،تو میدانی

که میپرستم من تو را

بی تو زنده نمی مانم .
(ولی گفت داداشی من موندم این دل )