راستی گفتم مسجد..

راستی گفتم مسجد..

نمیدانم بگویم با نگویم...!!!؟؟

گفتنم شاید خوشایند خیلی ها نباشد...
اما نگفتنم هم درد دلم را بیشتر میکند..

"بعضی"مسجدها خیلی سوت و کور شده اند...

من بین همه ی حرف هایی که نوشته ام
تنها "خودم "را مثال می زنم ..

این "من"...
خیلی اوقات پیش اومده خجالت کشیده بگه صدای اذان بلند شده...میرم مسجد و بر میگردم...
می دونه داره دعوت میشه ها...
ولی خجالت میکشه...
بهتره بگم خجالت میکشه اره..

ولی...
همین "من" خیلی راحت با غرور بر میگرده و میگه :
راستی می دونستی امشب یکی از بچه ها مهمونی داره؟؟
نمی دونم چی بپوشم؟؟
دلم نمی خواد دیر برسم اخه حالش به همون اولاشه!!!