( شعر جدیدم ؛ تقدیم به رهبرشهید انقلاب )

( شعر جدیدم ؛ تقدیم به رهبرشهید انقلاب )
من روی تو ، زیبا ز رخ ماه میدانستم / دستار تو ؛ بهتر از تاج یکهزار شاه میدانستم
آنگه که لب به سخن میگشادی ، در دلم نوای امید بود / حق در صدا و سیمای تو ، روشنتر ز نور خوشید بود
گر کوه بودی ، آنچنان محکم ؛ تکیه گاه ملت بودی / گر ساحل بودی ؛ آرامش دل یک امت بودی
حتی دشمنانت به دشمنی چون تو فخر ورزیدند / چه حقیر بودند آنها که در فقدانت ، شادی کرده و رقصیدند
قرار بود ما به فدایت شویم اما تو ایثار کردی / ما را شرمسار و غافلان را بیدار کردی
گر عمری فانی داشتیم ، دلخوش به حضورت بودیم / هرهفته در حسینیه امام ؛ چشم به ظهورت بودیم
دنیای بعد تو ؛ بهر ما سیه تر ز مرگ بود / حتی ذکر تنهاییت ؛ در ما بزرگترین ننگ بود
تا آنگه که ماه خدا به روز دهم رسید / تقویم ما در اسفند به روز نهم رسید
آنروز بیت رهبری ، گودال قتلگاه شد / مرشد ما با پای خویش وارد قربانگاه شد
با زبان روزه ؛ با پای خویش فدایی وطنش شد / مثل جدش حسین ، اربا اربا ؛ همه بدنش شد
زین پس ؛ ماه رمضان بهر ما آشکار غمی دارد / حال و روزمان ، روایت کوفه بعد از علی دارد
او در سالروز خدیجه کبری ؛ غایب ز جهان شد / رسالتش را تمام کرد و ز دیده حقیر ما نهان شد