خدایا، چگونه نومید گردم و حال آن که تو امید منی

خدایا، چگونه نومید گردم و حال آن که تو امید منی

و چگونه به‌خواری تن دردهم در حالی که تو

تکیه‌گاه منی.
خدایا، چسان در برابرت دعوی سربلندی نمایم با آن

که بنیادمرا از ذلت‌برآورده‌ای و چسان سر فخر بر

آسمان نسایم و حال آن‌که مرا به خود منتسب

کرده‌ای!


خدایا! چگونه ردای بینوایی درنپوشم، در حالی که

مرا درجایگاه فقرا نشانده‌ای و چگونه خویشتن را

فقیر بنامم با آن که‌تو با بخشش خود بی‌نیازم

ساخته‌ای!


تویی که جز تو پروردگاری نیست. خود را به تمامی

اشیاشناسانده‌ای به گونه‌ای که موجودی نیست که

تو را نشناسد. تویی که‌خویشتن را در آینه همه

موجودات به من نموده‌ای و من در همه چیزجمال

تو را به آشکارا نگریسته‌ام و تویی که برای تمام

موجودات‌آشنایی!