.

.
یک گردشگر به تازگی نوع خاصی از دانه ی گیاهی بسیار بزرگ را یافته و تا زمانی که پوسته ی سبز  بیرونی آن جدا نشود مشخص نمی شود که این نوعی دانه است. راز نهان در پشت بزرگ ترین دانه ی روی زمین، برگ هایی است که به عنوان یک نگهبان عالی از آن محافظت کرده و به عنوان آب رو یا #ناودان عمل می کنند.
در هنگام بارندگی های سیل آسای مناطق استوایی، این کانال های آبی، آب مورد نیاز گیاه را جمع آوری کرده و مستقیماً به پوسته ی  گیاه تشنه می رسانند.
بزرگترین دانه ی زمین می تواند در حدود 18 کیلوگرم ( تقریباً 40 پوند) وزن داشته باشد؛ که در واقع وزنی بیش از یک کودک چهارساله است. از آن جا که درخت کوکودِرمِر همه ی گیاهان اطراف خود را حداقل در بخش تولید بذر با صرف کمترین میزان مواد غذایی، تحت تأثیر قرار می دهد؛ این نوع از گیاهان به صورت وحشی فقط در دو جزیره ی صخره ای در سِی چِلِرز رشد می کند که از لحاظ میزان مواد غذایی مناسب برای این گیاه مقتصد هستند. ( لازم به ذکر است که این دو #جزیره از یکی از 115 جزیره در اقیانوس هند در دورترین نقاط ساحل شرقی آفریقا واقع شده اند)
کریستوفر کایزر- بانبِری که در موسسه ی مجمع #الجزایر سِی چِلِرز کار می کند، دراین باره می گوید: “با وجود کمبود مواد غذایی در خاک این منطقه برای تغذیه ی گیاه ، جنگل درختان کوکودِرمِر فوق العاده است مانند #دایناسور می تواند به گوشه ای رفته وآرام رشد کند؛ هنگامی که باد با وزش خود به این برگ های ضخیم و تنه های سخت ضربه می زند، صدایی شبیه ترق و توروق ایجاد می شود.