آذر یعنی آخر خزان ،

آذر یعنی آخر خزان ،
اوج عاشقی و قدم در باغ بی بازگشت
جاودانگیه ی عشق .
در قاموس من اوج احساس و فستیوال خوشبختیست .
قدم به قدمش هرم نفسهای گرم به بخار
نشستهی شیشه ی تنهاییست
پیامیست برای اقبال درون و تکامل روحم .
هیچ گاه خیال نمی کردم در پاییز عاشقی را
به دیده ببینم . تولد عشق و رویایی
دست نیافتنی اما جاودانه در سلولهای
وجودی ذهن و قلبم .
آری آذز تبلور حقیقت عشق جاودان من است.
با آذر خلقت زیبای خداوند را
سر به سجده می نهم .

عصر آذر ماهیتون بخیر