بدل گویم: که چون مردان صبوری کن، دلم گوید:...

بدل گویم: که چون مردان صبوری کن، دلم گوید:...
نه مردم نی زن ار از غم ز زن تا مرد میدانم....

دلا چون گرد برخیزی ز هر بادی نمی گفتی....
که از مردی بر آوردن ز دریا گرد ، می دانم.....

جوابم داد: دل کان مه چه جفت و طاق می بازد....
چو ترسا جفت گویم ، ز جفت و فرد می دانم...
..............شمس تبریزی....................