«جامانده» لقبی است که عجیب برای برخی از شهدای مدافع حرم ک

«جامانده» لقبی است که عجیب برای برخی از شهدای مدافع حرم کاربرد دارد. مثل سردار شهید هدایت‌الله غلامی که جامانده‌ای از کاروان شهدای دفاع مقدس بود

گفت‌وگو با محسن غلامی فرزند ارشدش

شهید غلامی اوایل انقلاب و شروع جنگ جوانی 20- 18 ساله بود. قاعدتاً در میدان حضور داشت؟
بله، پدر از قبل شروع جنگ عضو کمیته انقلاب اسلامی بود و در مبارزه با خوانین منطقه فعالیت می‌کرد. سال 59 هم که خودشان به همراه شهیدان مقدسی، محمود عالیشوندی و حیدر کشاورز سپاه فیروزآباد را تأسیس کردند. اکنون از جمع مؤسسان سپاه شهرمان تنها حاج محمد صالح زارعی مانده که جانباز 70درصد هستند. پدرم مؤسس گردان الفتح فیروزآباد هم بود. در لشکر33 المهدی، تیپ احمد بن موسی و پادگان شهید چمران کازرون حضور داشت و از ابتدای دفاع مقدس در عملیات‌های متعددی شرکت کرد. چنانکه 72 ماه سابقه حضور در مناطق عملیاتی دارد.

این همه سابقه حضور در مناطق عملیاتی مجروحیت هم در پی داشت؟
ایشان در چهار نوبت به سختی مجروح شده بود. در والفجر8 پایش تیر خورده بود. در منطقه فاو شیمیایی شده بود. در نوبت دیگر 12 ترکش به تنش اصابت کرده بود و بعد از جنگ از عوارض مجروحیت‌ها رنج می‌برد. آثار شیمیایی خیلی اذیتش می‌کرد. مشکلات عروقی و قلبی پیدا کرده بود و حتی یکی از دست‌هایش تا مرحله قطع شدن پیش رفت اما خواست خدا بود دستش را قطع نکنند و امام رضا(ع) شفایش داد. پدرم تنها به دلیل گلوله‌ها و ترکش‌هایی که خورده بود 25 درصد جانبازی داشت که آن هم از طریق سپاه پیگیری شده بود. خودش هیچ وقت دنبال درصد جانبازی شیمیایی‌اش نرفت. به ما هم توصیه می‌کرد سمت بنیاد شهید نرویم. چون معیارهایش تفاوت داشت و نگاهش به دردها و مجروحیت‌هایش فراتر از محاسبات زمینی بود.