‌‌‍ "پناهی جز او نیست"

‌‌‍ "پناهی جز او نیست"
راه زندگی هر دم باریک می شود. باریک و باریکتر. و آنگاه خطی می شود که فقط یک نفر را پذیراست. همچون صفی تک نفره. هر کس فرد می شود، فردِ فرد.
‌
هیچ پناهی نیست جز ربّ ساکن در قلب خودت.
و این تویی منهای هیچکس، در گذر از صراط خویش.
‌
استرس ها و ناامیدی ها زمانی هجوم می‌آورند که احساس تنهایی و بی پناهی و رهاشدگی در وجود انسان ریشه میکند.

هر چه میزان ایمان به حضور خداوند در تک تک لحظات زندگی بیشتر میشود، انسان آرامش عمیق تری را تجربه می‌کند.


إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ ۚ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا ۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿٥٦﴾

یقیناً من بر خدا که پروردگار من و پروردگار شماست توکل کردم؛ هیچ جنبنده ای نیست مگر اینکه زمام کارهایش، به دست [قدرت و فرمانروایی خود] اوست، و بس. خدا با راه و روشی درست کار میکند.. (۵۶)

سوره هود

#آرامش_با_قرآن
#قرآن_کریم
#با_قرآن_انس_بگیریم