من که فرزنداین سرزمینم،

من که فرزنداین سرزمینم،
در پی توشه ای، خوشه چینم
شادم ازپیشه خوشه چینی
رمز شادی بخوان ازجبینم
قلب ما، بود مملوازشادی بی پایان
سعی ما، بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین، کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین، کجا دست حسرت زند بردامان
ای خوشا پس ازلحظه ای چند آرمیدن
همره دلبران خوشه چیدن
ازشعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن
گه ازاین سو به آن سو پریدن
قلب ما، بود مملو از شادی بی پایان...
شاد باشید دوستان...