تیر غم جونمه بُی دل،همه با یَک زده دَ

تیر غم جونمه بُی دل،همه با یَک زده دَ

کاش یاوی که بِیِی دل، بخدا لَک زده دَ

دیر کِردی که بِوینی که چطور ایسوزُم؟

سِی بِکُن، خرمنه ئی عشقمه گایَک زده دَ

طفل دل،لیوگری کرده و دل داده وَ تو

خهسه آویدمه بسکی خوشه طفلک زده دَ

اشکِنِی کاسه ی احساسمه بُی رهتنه خوت

از غمت دل،دمه حونِی همه تک تَک زده دَ

هدهد و باد صبا بُی دله ما ناسازِن

سی پیومی وَ تو هم ریشه وَلک لک زده دَ

سرگشته