رفتم مرا ببخش،

رفتم مرا ببخش،
میخواهم از آسمان شب
ستاره برایت بیاورم ،
با شعری عطشناک ...
در پی گریز از مرز عصیانم
و روحم ، در تلاطم ابری سیر میکند
میخواهم از آسمان شب
آرامش فراموش شده باران را
حتی کهکشان شیری را برایت بیاورم
میخواهم به مرز تبلور برسم
و اکنون ...
حصار کوچک من
شعرهای من است
و تنها پناهم
بالا رفتن از تپش ثانیه ها
روی فواره تنهایی ....