"شام آخر"لئوناردو داوينچي" موقع کشيدن تابلو "شام آخر" دچا

"شام آخر"لئوناردو داوينچي" موقع کشيدن تابلو "شام آخر" دچار مشکل بزرگي شد. او ميبايست "خير و نيکي" را به شکل "عيسي" و بدي را به شکل "يهودا" که از ياران عيسي ع بود و هنگام شام تصميم گرفت به او خيانت کند تصوير ميکرد. کار را نيمه تمام رها کرد تا مدلهاي آرمانيش را پيدا کند.روزي در مراسم همسرائي ، تصوير کامل مسيح را در چهره يکي از آن جوانان يافت. جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهره اش اتودها و طرح هائي برداشت.سه سال گذشت. تابلوي "شام آخر" تقريبا تمام شده بود ، اما داوينچي براي "يهودا" هنوز مدل مناسبي پيدا نکرده بود. کاردينال ، مسئول کليسا کم کم به او فشار مي آورد که نقاشي ديواري را زودتر تمام کند ، داوينچي پس از مدتها جست وجو ، جوان شکسته ، ژنده پوش و مستي را در جوي آبي يافت ! ازدستيارانش خواست تا اورا به کليسا آورند ، چون ديگر فرصتي براي طرح برداشتن از او نداشت.گدا را که نمي دانست چه خبر است به کليسا آوردند. دستيارانش او را سرپا نگه داشتند و درهمان وضعيت داوينچي از خطوط بي تقوائي ، گناه و خودپرستي که به خوبي بر آن چهره نقش بسته بودند ، نسخه برداري کرد.وقتي کار تمام شد ، گدا که ديگر مستي ازسرش پريده بود ؛ چشم هايش را باز کرد و نقاشي را پيش رويش ديد و با آميزه اي از شگفتي و اندوه گفت:"من تابلو را قبلا ديده ام !!!" داوينچي شگفت زده پرسيد : کجا ؟! جوان ژنده پوش گفت: "سه سال پيش ، قبل ازاينکه همه چيزم را از دست بدهم ، موقعي که در يک گروه همسرائي آواز ميخواندم ، زندگي پراز رويائي داشتم و هنرمندي از من دعوت کرد که مدل نقاشي چهره "عيسي" شوم !