ﻗﺪِ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ِ ﯾﮏ ﺯﯾﺮﮔﺬﺭ ، ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ

ﻗﺪِ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ِ ﯾﮏ ﺯﯾﺮﮔﺬﺭ ، ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ
ﻣﺜﻞ ﮔﻨﺠﺸﮏ ‏( ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﺳﭙﺮ ‏) ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ

ﺭﻓﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻭ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ ، ﺩﺳﺘﯽ ..
ﻣﻦ ﺍﺯﯾﻦ – ﺩﺳﺖ " ﻣﮑﺮﺭ" ، ﭼﻪ ﻗَﺪَﺭ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ

ﺳﺮﻭ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﮐﻪ ﺟﮕﺮ - ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺷﻮﻡ
ﻃﻠﺒﯿﺪﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﺳﺎﯾﻪ ﻭ ﺑﺮ .. ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ..

ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﺭﺩﯼ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﺧﻮﺩ - ﺭﻭ؟
- ﺁﺗﺶ!
ﺁﺏ - ﻧﺎﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺧﻮﺭﺩﻩ - ﺗﺒﺮ .. ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ..

ﺳﮕﯽ ﺁﻥ ﺗﻮﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ، ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺁﯾﻨﻪ ﺟﺎﻥ؟- ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮ! ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ!

ﺳﺮﺩ ﻭ ﮔﺮﻡ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻢ
ﺁﺁﺁﻩ ... ﺗﻘﺼﯿﺮ ِ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ

ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ِ ﺗﻦ ﻫﺎ ، ﺯﺧﻤﻢ..
ﻣﺜﻞ ِ ﯾﮏ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﯼ ﺗﺠﺮﺑﻪ - ﮔﺮ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ..

ﺯﻧﺪﮔﯽ ِ ﺳﮕﯽ ﻭ ﺻﺒﺮ ِ ﻋﻈﯿﻢ ِ ﺷﺘﺮﯼ..
ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺁﺩﻣﻢ ﻭ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ ....