ابروی تو را بعدِ شب موی تو

ابروی تو را بعدِ شب موی تو
دیدن
ماه‌ســـــت که در اول شـــــوّال
نشسته

مویی که سر دوش تو آرام
گرفته
«باز»ست که بر شانه‌ی اقبال
نشسته