ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻮ ﭘﺎﺭﮎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﯽ

ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻮ ﭘﺎﺭﮎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﯽ
ﻻﯾﻨﻤﻮ ﭼﮏ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﯾﻪ ﭘﺴﺮ 5 -6 ﺳﺎﻟﻪ آﻣﺪ ﮔﻔﺖ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﯾﻪ آﺩﺍﻣﺲ
ﻣﯿﺨﺮﯼ?
ﮔﻔﺘﻢ: ﻫﻤﺮﺍﻡ ﭘﻮﻝ ﮐﻤﻪ, ﻭﻟﯽ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺸﯿﻦ ﮐﻨﺎﺭﻡ
ﺍلآﻥ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﻣﯿﺎﺩ ﻣﯿﺨﺮﻡ.
ﮔﻔﺖ: ﺑﺎﺷﻪ, ﻧﺸﺴﺖ.
ﺑﻌﺪ ﻣﺪﺗﯽ ﮔﻔﺖ : ﺩﺍﺩﺍﺵ ﺩﺍﺭﯼ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﯽ?
ﮔﻔﺘﻢ: ﺗﻮ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻣﯿﮕﺮﺩﻡ.
ﮔﻔﺖ: ﺍﻭﻥ ﺩﯾﮕﻪ ﭼﯿﻪ؟
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺑﺪﻡ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﮎ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ ﯼ 5-6 ﺳﺎﻟﻪ ﺷﻪ.
ﮔﻔﺘﻢ: ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺟﺎﯾﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﭼﯿﺰﯼ
ﻟﻤﺲ ﮐﻨﯽ ﻭﻟﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺭؤﯾﺎﻫﺎﺗﻮ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﻣﯿﺴﺎﺯﯼ.
ﮔﻔﺖ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯی رو ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﻡ، ﻣﻨﻢ ﺯﯾﺎﺩ
ﻣﯿﺮﻡ.
ﮔﻔﺘﻢ: ﻣﮕﻪ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺩﺍﺭﯼ?
ﮔﻔﺖ: ﻧﻪ ﺩﺍﺩﺍﺵ.
ﺑﺎﺑﺎﻡ ﺯﻧﺪﺍﻧﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﻟﻤﺴﺶ ﮐﻨﻢ ﻭﻟﯽ ﺩﻭﺳﺶ
ﺩﺍﺭﻡ.
ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﺻﺒﺢ ﺳﺎﻋﺖ 6 ﻣﯿﺮﻩ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ، ﺷﺐ
ﺳﺎﻋﺖ 10 ﻣﯿﺎﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺨواﺑﻢ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻤﺶ
ﻭﻟﯽ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ.
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺩﺍﺷﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻧﻮﻥ ﻣﯿﺮﯾﺰﯾﻢ ﺗﻮ آﺏ
ﻓﮏ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﺳﻮﭘﻪ
ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﻮﭖ ﻧﺨﻮﺭﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﻡ.
ﺻبح ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﻣﯿﺮﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ، ﭼﻮﻥ ﭘﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ
ﻣﯿﮕﻦ ﺗﻦ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻢ، ﻭﻗﺘﯽ
ﻣﯿﺎﺩ ﺧﻮﻧﻪ ﺗﻨﺶ ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻪ.
ﻣﻦ ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﺭﺱ ﺑﺨﻮﻧﻢ ﺩﮐﺘﺮ ﺑﺸﻢ ﻭﻟﯽ
ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺑﺮﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻢ.
ﻣﮕﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻧﯿﺴﺖ؟؟؟
ﺍﺷﮑﺎﻣﻮ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻡ
ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻢ
ﻓﻘﻂ ﮔﻔﺘﻢ آﺭﻩ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺗﻮ ، ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣنه