ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﺳﻬﺮﺍﺏ !

ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ ﺳﻬﺮﺍﺏ !
ﺗﻮ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ . " ﮔﻞ ﺷﺒﺪﺭ ﭼﻪ
ﮐﻢ ﺍﺯ ﻻﻟﻪ ﻗﺮﻣﺰ ﺩﺍﺭﺩ "?
ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﺗﻮ،ﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ
ﻗﻔﺲ ﺗﻨﮓ ﺩﻟﻢ ، ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﮐﺲ
ﺑﺎﺷﺪ ،ﯾﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺗﻮ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﮐﺲ ﻭ
ﮐﺮﮐﺲ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﻦ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺸﻤﻢ ، ﻭﺍﮊﻩ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺷﺴﺘﻢ ،
ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ...
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺭﺍ ..
ﺧﻮﺍﺏ ﯾﮏ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺭﺍ ..
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺮﺩﻡ ..
ﭼﺘﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻢ ..
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﭘﯿﻮﺳﺘﻢ
ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺣﺮﻑ ﺩﻟﻢ ..
ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ
ﻫﻮﺍ ﻋﺸﻖ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ
ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ "ﻧﺸﺪ !"
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﻦ ﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﯾﺪﻡ ..
ﻭﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺩﻭﺳﺖ !!
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ "ﺧﯿﺲ "
ﺷﺪﻡ