اي بردبار،

اي بردبار،
اي بزرگوار،
اي زنده و اي پاينده،
اي آمرزنده گناه،
اي پذيرنده گناه،
اي بزرگ نعمت،
اي ديرينه احسان

كجاست پرده‌پوشي زيبايت؟
كجاست گذشت بزرگت؟
كجاست گشايش نزديكت؟
كجاست فريادرسي سريعت؟
كجاست رحمت وسيعت؟
كجاست عطاهاي نيکو‌ات؟
كجاست بخششهاي دلچسبت؟
كجاست نيكي‌هاي شايانت؟
كجاست فضل عظيمت؟
كجاست نعمت بزرگت؟
كجاست احسان ديرينه‌ات؟
كجاست كرمت؟

اي خداي کريم
بدانچه گفتم
و به فضل و رحمتت مرا رهايي بخش
اي نيكو،
اي نيكو بخش،
اى نعمت ده،
اى فزونی بخش،


من آن نيستم که براي رهايي از کيفرت، به اعمالم تكيه زنم
بلكه به احسانت بر خود، اعتماد دارم،
چرا كه تنها شايسته توست
که خلق از تو هم بترسند و هم به مغفرت و کرمت اميدوار باشند
هم به خلق احسان مي کني و هم از گناهشان در مي گذري

من نمي دانم شکر کداميک را بجا آورم
احسان و زيبايى هايي كه می گسترانى،
يا زشتى هايي كه می پوشانى

*****************************
فرازهايي از دعاي ابوحمزه ثمالي