ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺳﻊ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﮐﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ

ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺳﻊ ﺧﻮﺩ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ ﮐﻢ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺳﺮﻡ
ﺳﮑﻪ ﺍﻡ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺳﺖ ﺍﺯ ﺭﻭﻧﻖ ﻭﻟﯽ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻧﺎﺯ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽ ﺧﺮﻡ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺩﺭ ﻣﻦ ﭼﻄﻮﺭﯼ ﺭﺍﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺗﺎﻗﯽ ﺑﯽ ﺩﺭﻡ
ﺁﻓﺖ ﺷﮏ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﺭﺧﺖ ﺑﺮ ﺑﺴﺖ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺁﻣﺪﯼ ﮔﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻭﺭﻡ
ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ
ﺑﻮﯼ ﮔﻞ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﺴﺘﺮﻡ
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﯽ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻦ ﻋﻄﺮﺕ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻟﻮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ
ﻫﺮ ﮐﺠﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ﺑﻮ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ

ﺟﻮﺍﺩ ﻣﻨﻔﺮﺩ