ولادیمیر پوتین

ولادیمیر پوتین
Владимир Путин

رئیس‌جمهور روسیه

خدمات نظامی

وفاداری اتحاد جماهیر شوروی
روسیه

خدمت/شاخه کاگ‌ب
اف‌اس‌بی
نیروهای مسلح روسیه

سال‌های خدمت ۱۹۷۵–۱۹۹۱
۱۹۹۹–۱۹۹۷
۲۰۰۰–اکنون

درجه سرهنگ
فرمانده کل قوا

جنگ‌ها/عملیات‌ جنگ دوم چچن
جنگ روسیه و گرجستان
مداخله نظامی روسیه در اوکراین
مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه

پوتین دانش‌آموختهٔ رشتهٔ حقوق از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ به سال ۱۹۷۵ است. او برای ۱۶ سال افسر اطلاعاتی خارجی کاگ‌ب بود و پیش از کناره‌گیری‌اش در ۱۹۹۱ به منظور آغاز فعالیت سیاسی در سن‌پترزبورگ، به درجهٔ سرهنگ دومی رسید. سپس در ۱۹۹۶ به مسکو رفت تا به کابینهٔ رئیس‌جمهور بوریس یلتسین بپیوندد. او مدت کوتاهی را به‌عنوان راهبر سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) و وزیر شورای امنیت، پیش از برگزیده شدن به نخست‌وزیری در اوت ۱۹۹۹ خدمت کرد. پس از کناره‌گیری یلتسین، کمتر از چهار ماه پس از گزینش بی‌درنگش برای نخستین دوره ریاست‌جمهوری، پوتین رئیس‌جمهور کنشگر شده و دوباره در ۲۰۰۴ نیز رئیس‌جمهور شد. از آنجا که در آن زمان از نظر قانون اساسی دوره ریاست‌جمهوری‌اش به دو دورهٔ پیاپی محدود شده‌بود؛ پوتین مجدداً از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تحت سرپرستی دمیتری مدودف به‌عنوان نخست‌وزیر خدمت کرد و در انتخاباتی در سال ۲۰۱۲ به ریاست‌جمهوری بازگشت؛ این انتخابات به‌دلیل اعتراضات و ادعاهایی مبنی بر تقلب خدشه‌دار گشت. او مجدداً در ۲۰۱۸ برای ریاست‌جمهوری انتخاب شد. در آوریل ۲۰۲۱، پس از یک همه‌پرسی، بازنگری قانون اساسی را تبدیل به قانون کرد؛ این بازنگری باعث شد دو بار دیگر برگزیده شود و امکان ریاست‌جمهوری‌اش را تا سال ۲۰۳۶ میلادی نیز گسترش دهد.[۳][۴]

نخستین دوران تصدی پوتین بر مقام ریاست‌جمهوری، اقتصاد روسیه به‌مدت هشت سال پیاپی رشد کرد، به‌طوری‌که GDP اندازه‌گیری‌شده بر حسب قدرت خرید ۷۲٪ افزایش یافت، درآمدهای حقیقی با ضریب ۲٫۵ رشد کرده و دستمزدها نیز بیش از سه برابر شدند؛ بیکاری و فقر به کمتر از نصف رسیدند و خرسندی خودارزیابی‌شدهٔ روس‌ها از زندگی خود به میزان اعتناپذیری افزایش‌یافت.[۵] این رشد نتیجهٔ این موارد بود: افزایش پنج برابری در قیمت نفت و گاز که عمدهٔ صادرات روسیه را تشکیل می‌دهد، بازیابی از رکود پسا-کمونیستی و بحران‌های مالی، افزایش سرمایه‌گذاری خارجی[۶] و سیاست‌های محتاطانه اقتصادی و مالی.[۷][۸]