دوستت دارم

دوستت دارم
ودانم که تویی دشمن جانم
از چه با دشمن جانم شده ام دوست؟ ندانم

غمم اینست
که چون ماه نو انگشت نمایی
ورنه غم نیست که در عشق تو رسوای جهانم