ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ

ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﻧﮕﻬﻢ ﮔﻠﺰﺍﺭﯾﺴﺖ
ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﭼﻮﻥ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ، ﺷﺎﺧﻪ ﯼ ﭘﺮ ﮔﻞ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﺰﺍﺭﯼ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺧﺮﻣﻦ ﮔﻞ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ
ﮔﻞ ﻋﻔﺖ ، ﮔﻞ ﺻﺪ ﺭﻧﮓ ﺍﻣﯿﺪ
ﮔﻞ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ، ﮔﻞ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺳﭙﯿﺪ
ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺁﯾﻨﻪ ﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﮔﻞ ﭼﻮ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﺟﺎﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ
ﮐﺲ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﺯ ﮔﻞ ﻣﺮﺩﻩ ﺳﺮﺍﻍ
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺩﯾﺪﻩ ﺑﮕﺸﺎﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮔﻞ ﭼﯿﻨﺎﻥ ﺑﺎﺵ
ﻫﻤﻪ ﮔﻞ ﭼﯿﻦ ﮔﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺳﻮﺯﻧﺪ
ﮐﺲ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﮔﻞ ﺑﺎﻍ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ
ﺁﻧﮑﻪ ﮔﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻮﺱ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺪ
ﺑﻠﺒﻞ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻠﭽﯿﻦ ﺳﯿﻪ ﮐﺮﺩﺍﺭﯾﺴﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﯿﻤﻪ ﺩﻭﺩ ﺩﺭ ﭘﯽ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﻟﻄﯿﻒ
ﺗﺎ ﯾﮑﯽ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁﺭﺩ ﻭ ﺭﯾﺰﺩ ﺑﺮ ﺧﺎﮎ
ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﺑﺎﻍ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻧﺎﭘﺎﮎ
ﺗﻮ ﮔﻞ ﺷﺎﺩﺍﺑﯽ
ﺑﻪ ﺭﻩ ﺑﺎﺩ ﻣﺮﻭ !!!
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻣﺸﻮ
ﺍﯼ ﮔﻞ ﺻﺪﭘﺮ ﻣﻦ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻫﺮ ﺷﮑﻨﻨﺪ
ﺩﯾﻮ ﮐﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﮔﻮﻫﺮ ﺩﺍﻧﺪ ؟
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﮔﻮﻫﺮ ﻣﻦ ، ﮔﻮﻫﺮﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻦ
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺗﮏ ﮔﻮﻫﺮ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻨﯽ
ﺩﻝ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺣﺮﺍﻣﯽ ﻣﺴﭙﺎﺭ ، ﺩﺯﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺨﻮﺍﻥ !
ﭼﺸﻢ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺍﺑﻠﯿﺲ ﻣﺪﺍﺭ
ﺍﯼ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﺎﺑﻨﺪﻩ ﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺧﺎﺭ ﻣﺒﯿﻦ
ﺁﺭﯼ ﺍﯼ ﺩﺧﺘﺮﮐﻢ
ﺍﯼ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﺍﻟﻤﺎﺱ ، ﺍﺯ ﺣﺮﺍﻣﯽ ﺑﻬﺮﺍﺱ …
ﻗﯿﻤﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﮑﻦ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺱ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎس.

( ﻣﻬﺪﯼ ﺳﻬﯿﻠﯽ )