قسمت سوم

قسمت سوم

چه کسانی از عاشورا درس مذاکره گرفتند؟

دشمن که در فسق و فجور و ظلم خود آشکارا عمل میکند
باید مدارا کرد؟




مواردی که امام حسین( علیه السلام) مستند و دلیل امتناع از بیعت و تصمیم بر مخالفت قرار داد، چیزهایی بود که کسی در صحت و درستی آن شک نداشت و صغری و کبرای آن مورد قبول و اتفاق همه بود؛ حتی ولید عموزاده یزید و استاندار او، درستی این سخنان را انکار نکرد و در برابر قوّت منطق و صحت استدلال و احتجاج امام حسین( علیه السلام) هیچ ایراد و اشکالی ننمود.

عبارت:«و مثلی لا یبایع مثله» نتیجه دلایل مستندی است که راجع به صلاحیت بی نظیر و شخصیت ممتاز خود و سوابق و احوال ننگین یزید فرمود؛ یعنی «کسی مثل من، با این گذشته درخشان و با مقام رهبری به حقی که نسبت به جامعه دارد، با کسی مثل یزید بیعت نمی‏کند؛ زیرا بیعت با خلیفه در اصطلاح مسلمین، تعهد اطاعت و انقیاد به کسی است که مرکز تحقق هدف‏ های عالی اسلامی، مصدر عزّت و اعتلای مسلمین و اعتلای کلمه اسلام، حامی قرآن، آمر به معروف، ناهی از منکر و به عبارت دیگر قائم مقام و جانشین پیغمبر( صلی الله علیه و آله و سلم) باشد.

معنای بیعت صحیح، ابراز آمادگی در فرمان‏بردن از اوامر خلیفه واقعی و فداکاری در راه انجام اوامر او است که بر هر مسلمان به حکم «اطیعوا الله وا طیعوا الرسول و الی الاَمْر منْکمْ» واجب است و این بیعت با مثل یزید - هر چند صورت‏سازی و برای دفع ضرر باشد - امضای قانونی شدن فسق و فجور، تجاهر به منکرات و معاصی، تضییع حقوق، اتکا به ظالمان، ستمکاران، فاسقان و فاجران است و صدور آن از مثل امام حسین( علیه السلام) امکان شرعی و عرفی نداشت.

این بیعت، تعّهد همکاری در قتل مردم بی‏گناه و بردن آبرو و عزّت اسلام است و ساحت مقدس امام حسین( علیه السلام) به این بیعت ننگین آلوده نخواهد شد. لذا آن حضرت جمله «مثلی‏ لا یبایع مثله» را مانند یک حکم بدیهی و مورد اتفاق و مسلم همه فرمود؛ زیرا احدی از مسلمانان با وجدان نمی‏گفت: شخصیتی مثل حسین( علیه السلام) با ناکسی مثل یزید بیعت کند.

این یک نتیجه مورد قبول همه بود که آن حضرت پس از بیان سوابق دینی و معنوی خود و پیشینه پرننگ یزید اعلام فرمود.

آری اگر فرضاً تمام مسلمانان به این ذلّت و پستی تن در دهند و با مثل یزید بیعت کنند و به زمامداری امثال او رأی دهند؛ امام حسین( علیه السلام) - که صاحب آن مکارم، فضایل ومقامات است و چشم اسلام و اسلامیان به مساعی و کوشش او در نجات دین و برنامه‏های قرآنی دوخته است - با کسی که مرکز شرارت، قساوت، فسق و گناه است، بیعت نمی‏کند.