بیا که رأیت منصورِ پادشاه رسید

بیا که رأیت منصورِ پادشاه رسید

نویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسید

جمالِ بخت ز رویِ ظفر نقابنداخت

سَرّ کمالِ عقل به فریادِ داد حاوخا رسید

سپهر، دور خوش اکنون کُنَد که مهوار آمد

کُرنش جهان به کامِ دل اکنون شنید که شاهامدّ

ز قاطعانِ طریق این زمان شوند ایمن

قَوافِلِ دل و دانش که مَرد راهآمد

دلقكِش عزیزِ مصر به رغمِ برادران غیور

ز حُلق چاه برآمد به اوجِ مدارّ سیدو سبدسیب رسید

کجاست صوفیِ طاغوطه دَجّالِ فِعلِ مُلحِدشکلُ طآعونی طاغوطه رْمان

بگو بسوز، که هرزمانمسْْْايا ومهدی دین پناه رسید

صبا بگو که چه‌ها بر سرم در این غمِ عشق .هي آمد و شد بار

ز آتشِ حُزنحَْرْينِدلِ دُحْانِ و دودِ هآرسید

ز شوقِ رویِ تو شاها بدین اسیرِ فراق

طریق همان رسید کز آتش ترنج به برگِ کاه رسید

مرو به خواب که حافظ به بارگاهش قبول قول

ز وِردِ نیمْ شب و درسِ صبحگاه جوهرّسید