برای دیدنت دارم پر پر میزنم....دردت به جانم

برای دیدنت دارم پر پر میزنم....دردت به جانم
ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ ﺟﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺖﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺑﯽﻗﺮﺍﺭﯼﻫﺎﯼ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺎﺩﯼ ﮐﻪ ﻣﯽﺩﺯﺩﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍ
ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺩﻧﺒﺎﻟﺖ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﺨﺸﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯾﺖ ﺭﺍ
ﺗﺴﺨﯿﺮ ﺗﻮ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﺁﻧﻘﺪﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺟﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩ ﺍﺳﺖ ﺣﺎﻻ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻧﮕﯿﺮﯼ ﺩﺳﺖﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﻫﺮﮐﺲ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﻦ ﮔﺸﺖ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺭﺩ ﭘﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺗﺎ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ
ﮔﻨﺠﺸﮏﻫﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﺟﺮﺍﯾﺖ ﺭﺍ
ﻭﻗﺘﯽ ﭘُﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺷﻌﺮﻫﺎﯼ ﻣﻦ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻨﻮﺷﯽ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﺨﺖ ﭼﺎﯾﺖ ﺭﺍ