گاهے از حــمله‌ی یڪ گــربه قفس مــے‌شڪند...

گاهے از حــمله‌ی یڪ گــربه قفس مــے‌شڪند...
تا تو پروااز ڪنے راهــیه صحراا بشوے...

گاهے از چــاه قرار اســت به زنــدان بروے...
آخرِ قصــه هم‌آغــوشِ زلیــخا بشوے...

گاهے انگــار ضروریــست بِگنــدے در خود...
تا مبــدل به شــرابے خوش‌و گیــرا بشوے...

گاهے از خارِ گلِ‌ســرخ، بِرنــجــے، بد نیست...
باعثِ مــرگِ گلِ‌ســرخ مــبادا بشوے...

گاهے اوقــات قراار است ڪه در پیــله‌ی درد...
نم‌نمڪ شــاپرڪے خوشــڪل‌و زیــبا بشوے...

گاهے اوقــات صلــاح است ڪه تنــها بشوے...
چون مقــدر شده تڪخــالِ ورقهــا بشوے...


"مرتضی خدمتی"