رمق نمانده در تنم

رمق نمانده در تنم
نه قصد هیچ سفر کنم
به جان و روح خسته ام
نمانده راه ، به در کنم
نه باوری نه آرزو
که یک شبی به سر کنم
نمانده راه به گونه ای
که چاره ای دگر کنم
آهن و خاک و هر گلی
به کیمیا گوهر کنم
به سحر و جادو و کلک
چیره شوم ظفر کنم
شعله رسید بر جگرم
چگونه سرد ، شرر کنم
اشکی بر آتش افکنم
یا که از آن گذر کنم
چیده شدند بال و پرم
چگونه باز خطر کنم
به حرف وقت رفتنت
گفتی زعشق حذر کنم
عشقی که آتش افکند
چگونه بی اثر کنم
حذر کنم ز عشق تو
رفع غم از جگر کنم
فرهاد کوه کن بشوم
تلاش بی ثمر کنم
رمق نمانده در تنم

بهروز نائیج