در نبندیم به نور

در نبندیم به نور
در نبندیم به آرامشِ پر مهرِ نسیم
پرده از ساحتِ دل برگیریم
رو به این پنجره با شوق، سلامی بکنیم
زندگی رسمِ پذیرایی از تقدیر است
وزنِ خوشبختی من، وزنِ رضایتمندیست
زندگی شاید آن لبخندیست که دریغش کردیم
زندگی زمزمه ی پاک حیات است؛
میان دو سکوت
زندگی خاطره ی آمدن و رفتن ماست
لحظه ی آمدن و رفتن ما تنهاییست
من دلم میخواهد...
قدرِ این خاطره را دریابیم...