ﺑﯽ ﺗﻮ ﺷﺐ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﯾﻪ ﻏﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ

ﺑﯽ ﺗﻮ ﺷﺐ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﯾﻪ ﻏﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺎﺯﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﻣﻦ ﻭﻟﯽ ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﺍﮊﻩ ﺭﻧﮓ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ
ﻋﻄﺮ ﮔﻞ ﺑﺎ ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻮﺩ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺳﺮﻭﺩﻡ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺳﺮﻭﺩﻡ
ﻭﻗﺖ ﺭﺍﻫﯽ ﺷﺪﻥ ﺗﻮ ﮐﻔﺘﺮﺍ ﺷﻌﺮﺍﻣﻮ ﺑﺮﺩﻥ
ﭼﺸﺎﻡ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﺳﭙﺮﺩﻥ
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺷﺐ ﭘﺮ ﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﻨﻮ ﺩﻟﻮﺍﭘﺴﯽ ﻫﺎ
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻣﻨﻮ ﺳﭙﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺯﻭﺍﻝ ﺍﻃﻠﺴﯽ ﻫﺎ...