مرز وحدت و سکوت در برابر انحراف از نگاه حضرت زهرا(س)
سیره حضرت زهرا(س) نشان میدهد که در منطق دینی، وحدت و حقطلبی در برابر یکدیگر قرار نمیگیرند. وحدت، هنگامی ارزشمند است که جامعه را در مسیر ایمان و هدایت حفظ کند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ قرآن کریم وحدت جامعه مؤمنان را یک اصل اساسی میداند و از هر عاملی که به گسست اجتماعی بینجامد، نهی میکند. در آیه ۱۰۳ سوره آلعمران، مؤمنان به چنگزدن همگانی به «حبلالله؛ ریسمان الهی» و پرهیز از تفرقه فرمان داده شدهاند. نکته مهم آن است که قرآن، وحدت را در کنار تمسک به یک محور الهی مطرح میکند؛ بنابراین، مقصود از وحدت قرآنی، صرفِ کنار هم بودن افراد و پرهیز از اختلاف نیست، بلکه همگرایی بر مدار حق و هدایت الهی است.
از سوی دیگر، قرآن در سوره انفال آیه ۴۶، نزاعی را که موجب سستی جامعه و از میان رفتن قدرت آن شود، نیز منع میکند. از این رو، حفظ انسجام جامعه اسلامی یک ارزش واقعی است؛ اما از این آیات نمیتوان نتیجه گرفت که هر سخن گفتن درباره حق، هر اعتراض به انحراف یا هر مطالبهای برای اصلاح، مصداق تفرقه و نزاع است.
در کنار دعوت به وحدت، قرآن کریم مؤمنان را به مسئولیت در برابر سرنوشت جامعه نیز فرا میخواند و امر به معروف، نهی از منکر و دفاع از عدالت را از وظایف جامعه مؤمنان میداند (آلعمران/۱۰۴ و ۱۱۰؛ مائده/۸). بنابراین، وحدت قرآنی به معنای سکوت در برابر انحراف نیست؛ همانگونه که تذکر و مطالبه حق نیز نباید به نزاع و تفرقهافکنی بینجامد.
بر این اساس، باید میان «وحدت» و «سکوت در برابر انحراف» تفاوت قائل شد. وحدت زمانی ارزش دینی خود را حفظ میکند که در خدمت ایمان، عدالت و هدایت جامعه باشد؛ نه اینکه به ابزاری برای نادیده گرفتن حق تبدیل شود. همین تفکیک، کلید فهم موضع حضرت زهرا(س) است: آیا سخن گفتن و مطالبهگری ایشان را باید اقدامی در جهت ایجاد اختلاف دانست، یا تلاشی برای تبیین حقیقت و جلوگیری از انحراف؟ پاسخ به این پرسش، نیازمند بررسی دقیق سیره و احتجاجات حضرت در پرتو قرآن و روایات است.
مطالعه بیشتر👇
https://dana.ir/2167201/%D9%85%D8%B1%D8%B2-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%B3
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ قرآن کریم وحدت جامعه مؤمنان را یک اصل اساسی میداند و از هر عاملی که به گسست اجتماعی بینجامد، نهی میکند. در آیه ۱۰۳ سوره آلعمران، مؤمنان به چنگزدن همگانی به «حبلالله؛ ریسمان الهی» و پرهیز از تفرقه فرمان داده شدهاند. نکته مهم آن است که قرآن، وحدت را در کنار تمسک به یک محور الهی مطرح میکند؛ بنابراین، مقصود از وحدت قرآنی، صرفِ کنار هم بودن افراد و پرهیز از اختلاف نیست، بلکه همگرایی بر مدار حق و هدایت الهی است.
از سوی دیگر، قرآن در سوره انفال آیه ۴۶، نزاعی را که موجب سستی جامعه و از میان رفتن قدرت آن شود، نیز منع میکند. از این رو، حفظ انسجام جامعه اسلامی یک ارزش واقعی است؛ اما از این آیات نمیتوان نتیجه گرفت که هر سخن گفتن درباره حق، هر اعتراض به انحراف یا هر مطالبهای برای اصلاح، مصداق تفرقه و نزاع است.
در کنار دعوت به وحدت، قرآن کریم مؤمنان را به مسئولیت در برابر سرنوشت جامعه نیز فرا میخواند و امر به معروف، نهی از منکر و دفاع از عدالت را از وظایف جامعه مؤمنان میداند (آلعمران/۱۰۴ و ۱۱۰؛ مائده/۸). بنابراین، وحدت قرآنی به معنای سکوت در برابر انحراف نیست؛ همانگونه که تذکر و مطالبه حق نیز نباید به نزاع و تفرقهافکنی بینجامد.
بر این اساس، باید میان «وحدت» و «سکوت در برابر انحراف» تفاوت قائل شد. وحدت زمانی ارزش دینی خود را حفظ میکند که در خدمت ایمان، عدالت و هدایت جامعه باشد؛ نه اینکه به ابزاری برای نادیده گرفتن حق تبدیل شود. همین تفکیک، کلید فهم موضع حضرت زهرا(س) است: آیا سخن گفتن و مطالبهگری ایشان را باید اقدامی در جهت ایجاد اختلاف دانست، یا تلاشی برای تبیین حقیقت و جلوگیری از انحراف؟ پاسخ به این پرسش، نیازمند بررسی دقیق سیره و احتجاجات حضرت در پرتو قرآن و روایات است.
مطالعه بیشتر👇
https://dana.ir/2167201/%D9%85%D8%B1%D8%B2-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%B3
- ۱۳۹
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط